நான் இறக்கும் போது

நான் இறுதியாக அமைதியாய் உறங்கும்போது,
என்னை மரப் பெட்டிக்குள் வைக்காதீர்கள்;
அல்லது என் கல்லறையில் மலர்களை
அழகான சிறு கூடை ஒன்றில் வைத்து விடாதீர்கள்.

என் உடலை ரசாயனங்களால் நிரப்பி
காட்சிக்காக வைக்காதீர்கள்;
என்னை வெறும் மண்ணின் கீழ் புதையுங்கள்,
என் கல்லறையின் மேல் ஒரு விதையை நட்டுவிடுங்கள்.

என் உடல் கீழே அழுகிக்கொண்டிருக்கையில்,
என் அணுக்கள் மீண்டும் இயற்கையோடு கலந்துவிடும்;
என் இடத்தில் ஒரு மரம் வளரும்,
நான் தோன்றிய அதே மண்ணிலிருந்து.

மதிப்புமிக்க தாதுக்கள் மீண்டும் பூமிக்குத் திரும்பும்,
என்னுடைய சிறு மூலக்கூறுகள்—
மற்றொரு உயிரின் வாழ்வுக்கான ஊட்டமாகி,
நானே அந்த மரமாக மாறுவேன்.

(This poem taken from Face Book. Not known who has written this poem)