சாம்பல் நிற இலைகள் உதிரும் அமைதியான அந்தப் பூங்காவில், சிறுமி அஞ்சலி தன் அப்பாவுக்காகக் காத்திருந்தாள். நீண்ட காலப் பிரிவுக்குப் பிறகு, வெளிநாட்டிலிருந்து திரும்பிய தன் அப்பாவின் உருவம் தூரத்தில் தெரிந்ததும் அவளது கண்கள் மின்னின. கையில் பிடித்திருந்த பொம்மையை மார்போடு அணைத்தபடி, தன் பிஞ்சுப் பாதங்களால் அவரை நோக்கி வேகமாக ஓடினாள்.
மகளின் வருகையைக் கண்ட தந்தை, கண்ணீர் மல்கத் தரையில் முழங்காலிட்டு, தன் கைகளை அகல விரித்தார். அஞ்சலி சட்டென்று ஓடிவந்து, அவரது கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு, தன் முகத்தைப் புதைத்தாள்.
அந்தச் சாம்பல் நிற உலகில், அவளது சிவப்புச் சட்டை மட்டுமே உயிர்ப்புடன் மிளிர்ந்தது. பிரிவின் தனிமையும், ஏங்கிய நாட்களின் வலியும் அந்த ஒற்றை அணைப்பில் காற்றில் கரைந்துபோயின. பேச வார்த்தைகளின்றி, இரு இதயங்களின் மெல்லிய துடிப்புகளும் ஒன்றுக்கொன்று பாசத்தைப் பரிமாறிக்கொண்டன. அப்பாவின் நெஞ்சில் சாய்ந்த அந்த நொடி, அவளுக்கு இந்த உலகமே கிடைத்த நிறைவைத் தந்தது.