பெர்லின் நகரின் பூங்காவில், சிறுமி எல்சி தன் பிரியமான பொம்மையைத் தொலைத்துவிட்டு அழுதுகொண்டிருந்தாள். அதைக் கண்ட எழுத்தாளர் பிரான்ஸ், அவள் முன் முழங்காலிட்டு, பரிவோடு அமர்ந்தார்.
“கலங்காதே, குழந்தாய்! உன் பொம்மை தொலைந்துபோகவில்லை; அது உலகைச் சுற்றிப் பார்க்கப் பயணம் சென்றிருக்கிறது. எனக்கே கடிதம் அனுப்பியுள்ளது, பார்!” என்று ஆறுதல் கூறினார்.
அடுத்தடுத்த நாட்களில், பொம்மை உலகைச் சுற்றிய அனுபவங்களை விவரித்து, தானே கடிதங்களை எழுதி வந்து, அவளிடம் படித்துக் காட்டினார்.
பிரிவின் நேரம் நெருங்கியபோது, அவர் அவளுக்கு ஒரு புதிய பொம்மையைப் பரிசளித்தார். அதனுடன் இருந்த குறிப்பில், “என் அன்பு என்றும் மாறாது; அதன் வடிவம் மட்டுமே மாறியுள்ளது” என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.
உண்மையை உணர்ந்த அச்சிறுமி, நன்றிப் பெருக்குடன் அவரை இறுகத் தழுவிக்கொண்டாள். மனித இதயத்தின் இழப்புகளை உண்மையான அன்பால் மட்டுமே ஆற்ற முடியும் என்பதை அந்த அணைப்பு உணர்த்தியது.