
“அம்மா, இன்னைக்கு மதியம் எனக்குப் பிடிச்ச கீரைக்கூட்டு செய்வியா?”
காலையில் பள்ளிக்குக் கிளம்பும்போது மகன் கவின் ஆசையோடு கேட்ட கேள்வி, லதாவுக்குள் ஒரு புதுவேகத்தைக் கொடுத்தது.
கையில் இருந்த சொற்பப் பணத்தை எடுத்துக்கொண்டு, பழமையான கட்டிடங்கள் நிறைந்த அந்தப் பெரிய வீதியின் வழியாகச் சந்தைக்கு விரைந்தாள்.
உச்சி வெயில் சுட்டெரிக்கத் தொடங்கியிருந்தது. ஒரு கையில் காய்கறிப் பை, மறுகையில் மளிகைப் பொருட்கள், தோளில் பசுமையான கீரைக்கட்டு என அவள் தண்டவாளங்களை ஒட்டி வேகமாக நடந்தாள்.
தேய்ந்த செருப்புகள் காலை உறுத்தினாலும், மகனின் சிரித்த முகம் அவள் கண்முன் வந்து போனது.
“அம்மா வந்தாச்சு!” என்ற குரலோடு வீட்டிற்குள் நுழைந்த லதாவைக் கண்டதும், கவின் ஓடிவந்து அன்போடு கட்டிக்கொண்டான்.
வெயிலில் களைத்துப் போயிருந்த லதாவின் முகம், மகனின் பாசத்தில் உடனே மலர்ந்தது. அந்தப் பசுமையான கீரையைவிட, அவள் முகத்தில் தெரிந்த மகிழ்ச்சியே மிகவும் அழகாக இருந்தது.
