கலாப்ரியா கவிதை

நேற்று நீ
கனவில் வந்து போன
ரகசியத்தைத் தான் மட்டுமே
அறிந்த தலையணைகளை
இள வெயிலில்
உலர வைக்கிறாள்
மனைவி
லேசாக மனம் பதறுவது
தெரியாமல்

நீ எங்கே நீ எங்கே

உன்னை வழி மறித்து
மதப் பிரச்சார வெளியீடுகள்
விநியோகிப்பவனைக் கூட
புன்னகையுடன் நீ
எதிர் கொண்ட பொறாமை
இன்னும் தீரவில்லை

நீ எங்கே நீ எங்கே

தரை விட்டெழும்ப
முடியாத
வாலெனப்
பார்க்கிறேன்
படமெடுத்தாடும்
உன்
பால்ய முகத்தை

நீ எங்கே நீ எங்கே..

நினைவிருக்கிறதா
நீ ஏறவிருக்கும்
பேருந்துக்கு அடியில்
சென்ற நாய்க்குட்டி
விரட்ட விரட்ட
சக்கரங்களுக்கிடையில்
பாந்தமாகப்
பதுங்கிக் கொண்டு
நேரம் கடத்தியதை

நீ எங்கே நீ எங்கே

நம்மைப் பேருந்து
நிழற் குடையில்
கண நேரம்
சேர்த்து வைத்திருந்த
இறந்த காலத்து மழை
இன்றும் பெய்கிறது
எப்போதுமே
நனையாத
என் வெக்கை
நினைவுகளில்

நீ எங்கே… நீ எங்கே…

( மீள் பதிவு)/ மீள முடியாத அல்லது மீள விரும்பாத பதிவு)