–
மஞ்சள் காடொன்றில் இரண்டு பாதைகள் பிரிந்தன,
அனைத்தையும் பயணிக்க முடியாததால் வருந்தினேன்
ஒரே பயணியாக நான் நீண்ட நேரம் நின்று
ஒரு பாதையை முடிந்தவரை நோக்கினேன் –
அது அடர்ந்த காடில் மடிந்தபோதுவரை.
பின்னர் மற்ற பாதையை எடுத்தேன் – அது சமமானதாகவே இருந்தது,
அது சற்று மேன்மையானது போலவும் தோன்றியது,
ஏனெனில் அது புல் மண்டியதாகவும், குச்சி மழுங்காததாகவும் இருந்தது;
ஆனால் அதை முன்னர் கடந்தவர்கள்
இரு பாதைகளையும் ஒன்றைப் போலவே செய்திருந்தனர்.
அன்று காலை இரண்டும் சமமாகவே கிடந்தன,
இலைகளால் மூடப்பட்டு யாரும் அதன் மீது நடக்கவில்லை.
“மற்ற ஒன்றை பிறகு பயணிப்பேன்” என எண்ணினேன்!
ஆனால் வழி வழியாக இணைந்து செல்லும் என்பதைக் அறிந்து,
மீண்டும் திரும்பி வர முடியுமா என சந்தேகப்பட்டேன்.
நான் ஒரு நாள் இது பற்றி ஒரு விசம நெஞ்சோடு சொல்வேன்:
பல காலங்கள் பின்னர் எங்கோ—
இரு பாதைகள் பிரிந்தன ஒரு காட்டில்,
நான் அதில் அதிகம் பயணிக்கப்படாத ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்—
அதுவே என் வாழ்க்கையில் மாபெரும் வேறுபாட்டைக் கொண்டு வந்தது.