வார்த்தைகளை விட உணர்வுகள் அதிகமாகப் பேசும் தருணங்கள் வாழ்வில் மிகக் குறைவு. அப்படிப்பட்ட ஒரு தெய்வீகத் தருணம் தான் பாவை கல்வி நிறுவனங்களின் “ஆன்றோர் முற்றத்தில்” நிகழ்ந்தது.
பாவை 25-ன் இந்த விழாவில் “தமிழ்க் கதைச்சொல்லி விருது” பெற்று, அந்தப் பெரும் மேடையில் நின்றபோது, என் கண்கள் பனித்தன. இது வெறும் விருது அல்ல; என் இத்தனை வருட கதைப் பயணத்திற்கு கிடைத்த மிகப்பெரிய அங்கீகாரம். 
இந்தத் தருணத்தில் நன்றி என்ற ஒற்றை வார்த்தை போதாது…
என்னை ஒரு விருந்தினராக மட்டும் பார்க்காமல், தங்கள் குடும்பத்தில் ஒருவராக ஏற்றுக்கொண்டு, இவ்வளவு பெரிய கௌரவத்தை அளித்த பாவை நிறுவனத் தலைவர் அவர்களுக்கும், அவரது குடும்பத்தாருக்கும், பாவை கல்வி நிறுவனத்திற்கும் என் சிரம் தாழ்ந்த வணக்கங்கள். உங்கள் அன்பு என்னை நெகிழ வைத்துவிட்டது.
கதை சொல்பவன் வெறும் உடல் என்றால், அதைக் கேட்பவர்கள் தான் உயிர். என் கதைகளை, என் குரலை, தங்கள் இதயங்களில் ஏந்திக்கொண்ட என் அன்பு நேயர்களே… நீங்கள் இல்லாமல் நான் இல்லை. இந்த விருது உங்களுக்குச் சொந்தமானது!
நான் சோர்ந்து போகும் போதெல்லாம் “உன்னால் முடியும்” என்று தோள் கொடுத்த என் குடும்பத்தினர் மற்றும் நண்பர்கள்… என் வெற்றியின் ரகசியமே நீங்கள் தான். உங்கள் தியாகமும், அன்பும் இல்லை என்றால், இன்று இந்த மேடையில் நான் நின்றிருக்க முடியாது.
இந்த விருதை என் உயிருக்கு இணையான தமிழ் அன்னைக்கும், என் வளர்ச்சியில் பங்கு கொண்ட ஒவ்வொரு நல் உள்ளத்திற்கும் சமர்ப்பிக்கிறேன்.
கதைகள் தொடரும்… பயணம் நீளும்! 