கல்கத்தாவில் புகழ்பெற்ற அறுவை சிகிச்சை நிபுணரான டாக்டர் பிரபாத் சன்யால், 1950 நவம்பர் 29 அன்று “MOTHER—URGENT—FLY” என்ற அவசரத் தந்தி பெற்றார். இது அவரை உடனே பாண்டிச்சேரிக்கு வர அழைத்தது. அங்கே வந்து சேர்ந்தபோது, ஸ்ரீ அரவிந்தர் உடல்நிலை மிகவும் பாதிக்கப்பட்டிருப்பதை அவர் கண்டறிந்தார்.
அவரை பரிசோதித்தபோது, ஸ்ரீ அரவிந்தர் தன்னுடைய உடல்நோயை அதிகம் கவலைப்படவில்லை; நோவையும், துன்பத்தையும் மீற முடியும் எனச் சொன்னார். சிகிச்சை செய்ய வேண்டும் என டாக்டர் கருத்து தெரிவித்தாலும், தாயார் (மதர்) கூறியது: “அவருக்கு சாதாரண மருத்துவ முறை பொருந்தாது; அவர் தம்மையே உள்ளிருந்து நடத்திக் கொள்ளுகிறார்” என்று.
டிசம்பர் 1–4 நாட்களில் ஸ்ரீ அரவிந்தரின் உடல்நிலை ஏற்றத் தாழ்வுகளுடன் நடைபெற்று, 5ம் தேதி அதிகாலை 1.20 மணிக்கு, தம் உடலிலிருந்து சற்றுச்சிறிது சிறிதாக விலகி, மாயமான அமைதியில் அவர் பிரபஞ்சத்திலிருந்து விலகிச் சென்றார். இது ஒரு சாதாரண மரணம் அல்ல; தாயார் கூறியபடி, “அவர் தன்னைப் பற்றிய அக்கறையை விட்டு விலகிக் கொண்டார்”—ஒரு தன்னிச்சையான தியாகம்.
அவரது உடலில் எந்த அழுகலும் நடைபெறவில்லை; பொன்னிற ஒளி பரவியது. தாயார் கூறியது: “சுப்ரமெண்டல் ஒளி இருக்கும்வரை உடல் அழுகாது.” மூன்றுநாட்கள் அவர் அப்படியே பொன்னொளியில் காணப்பட்டார்.
தாயார் மேலும் கூறினார்:
“அவர் மனிதகுலத்திற்காக மிகப் பெரிய தியாகம் செய்தார். நான் உடலை விட்டு வெளியேற வேண்டும் என்றால் அவர் தான் தடுக்கிறார்; ஆனால் உலக மாற்றத்திற்குத் தேவையான ஒரு செயலுக்காக அவர் தன்னை அர்ப்பணித்தார்.”
இந்த நிகழ்வால் டாக்டர் சன்யால் அதிர்ச்சியடைந்தாலும், தாயாரின் அருள், ஆசீர்வாதம் அவருக்கு நிலையான நம்பிக்கையையும் அமைதியையும் அளித்தது.