”
சனிக்கிழமை, 27 ஜனவரி 1962
இன்று காலை நான் அவரது வீட்டுக்கு வந்தவுடன், புகை கலவையை (smoke mixture) எவ்வாறு தயாரிப்பது என்பதை எனக்குக் காட்டப் போவதாக டான் ஹுவான் கூறினார். நாங்கள் மலைப்பகுதிக்குச் சென்று, ஒரு பள்ளத்தாக்கிற்குள் வெகுதூரம் நடந்தோம். சுற்றியிருந்த தாவரங்களின் நிறத்திலிருந்து தெளிவாக வேறுபட்ட ஒரு உயரமான, மெலிந்த புதரின் அருகே அவர் நின்றார். அதைச் சுற்றியிருந்த புதர்கள் மஞ்சள் கலந்த நிறத்தில் இருந்தன; ஆனால் அந்தப் புதர் பசுமையாகத் திகழ்ந்தது.
“இந்தச் சிறிய மரத்திலிருந்து நீ இலைகளையும் மலர்களையும் எடுக்க வேண்டும்,” என்றார் அவர். “அவற்றைப் பறிக்கச் சரியான நாள் அனைத்துப் பிரிந்த ஆத்மாக்களின் நாள் (All Souls’ Day) ஆகும்.”
அவர் தனது கத்தியை எடுத்து, ஒரு மெல்லிய கிளையின் நுனியை வெட்டினார். பின்னர் அதே போன்ற மற்றொரு கிளையையும் வெட்டி அதன் நுனியை எடுத்தார். இப்படியே பல கிளைகளின் நுனிகளை வெட்டி, ஒரு கைநிறைய சேகரித்தார். பின்னர் தரையில் அமர்ந்தார்.
“இதைப் பார்,” என்றார். “இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட இலைகளும் தண்டும் சந்திக்கும் இடத்திற்கு மேலே உள்ள கிளைப் பகுதிகளையே நான் வெட்டியுள்ளேன். புரிகிறதா? இவை அனைத்தும் ஒரே மாதிரியானவை. ஒவ்வொரு கிளையின் நுனிப் பகுதியை மட்டுமே எடுத்துள்ளேன், ஏனெனில் அங்குள்ள இலைகள் பசுமையாகவும் மென்மையாகவும் இருக்கும். இப்போது நிழலான இடம் ஒன்றைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.”
அவர் தேடிய இடம் கிடைத்ததாகத் தோன்றும் வரை நாங்கள் நடந்தோம். பின்னர் அவர் தனது பையிலிருந்து ஒரு நீண்ட கயிற்றை எடுத்து, இரண்டு புதர்களின் தண்டுகளுக்கும் கீழ் கிளைகளுக்கும் கட்டி, துணி உலர்த்தும் கயிறுபோல அமைத்தார். அதில் கிளை நுனிகளை தலைகீழாகத் தொங்கவிட்டார். இலைகளுக்கும் தண்டுக்கும் இடையிலான கிளைச் சந்திப்பைப் பயன்படுத்தி அவற்றை அழகாக வரிசையாகத் தொங்கவிட்டார். அவை பச்சை நிற குதிரைவீரர்கள் நீண்ட அணிவகுப்பில் நிற்பது போலத் தோன்றின.
“இலைகள் நிழலில் உலர வேண்டும் என்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும்,” என்றார். “அந்த இடம் தனிமையானதாகவும் எளிதில் அடைய முடியாததாகவும் இருக்க வேண்டும். அப்படியிருந்தால் இலைகள் பாதுகாப்பாக இருக்கும். அவற்றைக் கண்டுபிடிப்பது கிட்டத்தட்ட முடியாத இடத்தில் உலர வைக்க வேண்டும். உலர்ந்த பிறகு அவற்றைக் கட்டாகக் கட்டி மூடி வைக்க வேண்டும்.”
பிறகு அவர் அந்த இலைகளைக் கயிற்றிலிருந்து எடுத்து அருகிலிருந்த புதர்களுக்குள் வீசினார். அவர் உண்மையில் செய்யும் முறையை எனக்குக் காட்டவே இதைச் செய்திருந்தார் என்பது தெளிவாயிற்று.
நாங்கள் தொடர்ந்து நடந்தோம். அவர் மூன்று வகையான மலர்களைப் பறித்தார். அவையும் இந்தக் கலவையின் பொருட்களில் ஒன்றாகும் என்றும், அதே சமயத்தில் சேகரிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் கூறினார். ஆனால் அவற்றைத் தனித்தனி மண் பானைகளில் வைத்து, இருட்டில் உலர வைக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு பானைக்கும் மூடிப் போடப்பட வேண்டும்; அதனால் மலர்கள் உள்ளே பூஞ்சை பிடிக்கும். இலைகளும் மலர்களும் புகை கலவைக்கு இனிமை சேர்க்கும் பணியைச் செய்கின்றன என்று அவர் கூறினார்.
பள்ளத்தாக்கிலிருந்து வெளியேறி, ஆற்றுப் படுகையை நோக்கி நடந்தோம். நீண்ட சுற்றுப்பாதைக்குப் பிறகு அவரது வீட்டிற்கு திரும்பினோம்.
அன்று மாலை, அரிதாகவே எனக்கு அனுமதி அளித்த அவரது சொந்த அறையில் நாங்கள் அமர்ந்திருந்தோம். அப்போது கலவையின் கடைசி மூலப்பொருளான காளான்களைப் பற்றி அவர் விளக்கினார்.
“இந்தக் கலவையின் உண்மையான ரகசியம் காளான்களில்தான் உள்ளது,” என்றார். “அவற்றைச் சேகரிப்பதே மிகவும் கடினமான வேலை. அவை வளரும் இடத்திற்குச் செல்லும் பயணம் நீண்டதும் ஆபத்தானதும். சரியான வகையைத் தேர்ந்தெடுப்பது இன்னும் ஆபத்தானது. அவற்றுடன் சேர்ந்து பயனற்ற பிற காளான்களும் வளரும். அவற்றை ஒன்றாக உலர்த்தினால் நல்ல காளான்களையும் கெடுத்துவிடும். தவறு செய்யாமல் இருக்க காளான்களை நன்றாக அறிந்திருக்க வேண்டும். தவறான வகையைப் பயன்படுத்தினால் கடுமையான தீங்கு ஏற்படும் — மனிதனுக்கும் குழாய்க்கும் (pipe) தீங்கு. கெட்ட புகையைப் பயன்படுத்தி உயிரிழந்தவர்களை நான் அறிவேன்.”
“காளான்கள் பறிக்கப்பட்டவுடன் அவை சுரைக்குடுவைக்குள் வைக்கப்படுகின்றன. அதன்பிறகு அவற்றை மீண்டும் பரிசோதிக்க முடியாது. ஏனெனில் அவற்றைச் சிறுசிறு துண்டுகளாகக் கிழித்தால்தான் குடுவையின் குறுகிய கழுத்து வழியாக உள்ளே செலுத்த முடியும்.”
“அந்தக் குடுவைக்குள் காளான்களை எவ்வளவு காலம் வைத்திருப்பீர்கள்?” என்று நான் கேட்டேன்.
“ஒரு வருடம். மற்ற அனைத்து பொருட்களும் ஒரு வருடம் மூடி வைக்கப்படுகின்றன. பின்னர் அவற்றைச் சம அளவுகளில் எடுத்து, ஒவ்வொன்றாக மிக நுண்ணிய தூளாக அரைக்க வேண்டும். சிறிய காளான்களை அரைக்க வேண்டியதில்லை; அவை தானாகவே மிக நுண்ணிய தூளாக மாறிவிடும். பெரிய துண்டுகளை மட்டும் நசுக்கினால் போதும். நான்கு பங்குக் காளான்களுக்கு, மற்ற அனைத்து பொருட்களையும் சேர்த்த ஒரு பங்கு அளவு சேர்க்கப்படுகிறது. பின்னர் அனைத்தும் ஒன்றாகக் கலந்து, என்னிடமிருப்பது போன்ற ஒரு பையில் வைக்கப்படுகின்றன.”
அவர் தனது சட்டைக்குள் தொங்கியிருந்த சிறிய பையைச் சுட்டிக்காட்டினார்.
“பிறகு எல்லா பொருட்களும் மீண்டும் சேகரிக்கப்படுகின்றன. அவை உலர்த்தப்பட்ட பிறகு, நீ தயாரித்த கலவையைப் புகைக்கத் தயாராக இருப்பாய். உன் விஷயத்தில், நீ அடுத்த ஆண்டு இதைப் புகைப்பாய். அதற்கு அடுத்த ஆண்டு, அந்தக் கலவை முழுவதும் உன்னுடையதாக இருக்கும்; ஏனெனில் அதை நீயே சேகரித்திருப்பாய்.
முதல் முறை நீ புகைக்கும்போது, நான் உனக்காகக் குழாயை ஏற்றி வைப்பேன். கிண்ணத்தில் (bowl) இருக்கும் முழுக் கலவையையும் நீ புகைக்க வேண்டும்; பின்னர் காத்திருக்க வேண்டும். புகை வரும். அதை நீ உணர்வாய். அது நீ விரும்பும் எதையும் காண உன்னை விடுவிக்கும்.
உண்மையில் அது இணையற்ற ஒரு துணை. ஆனால் அதைத் தேடுபவன் குற்றமற்ற நோக்கத்தையும் உறுதியான மனவலிமையையும் கொண்டிருக்க வேண்டும். ஏனெனில் அவன் திரும்பி வர வேண்டும் என்ற நோக்கத்தையும் விருப்பத்தையும் உறுதியாக வைத்திருக்க வேண்டும்; இல்லையெனில் அந்தப் புகை அவனைத் திரும்ப வர அனுமதிக்காது.
இரண்டாவதாக, அந்தப் புகை அவனுக்குக் காட்டியவற்றை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளும் நோக்கமும் மனவலிமையும் அவனிடம் இருக்க வேண்டும். இல்லையெனில் அவை அவன் மனதில் மங்கலான மூடுபனியாக மட்டுமே இருந்து விடும்.”