ஒரு காலத்தில் வயதான திருமணம் ஆகாத ஒரு பெண் வாழ்ந்து வந்தாள். அவள் மிகவும் செல்வந்தியாக இருந்தாலும், அவளுடைய நடத்தையில் பல விசித்திரங்கள் இருந்தன. அவளுக்குப் பல வினோதமான ஆசைகள் இருந்தன. ஒருநாள், தனது உருவப்படத்தை வரைய ஒரு ஓவியரை அழைத்தாள். ஓவியர் மிகவும் உழைத்து, இறுதியில் ஓவியத்தை முடித்தார். பின்னர், அந்த உருவப்படத்தைப் பார்க்க அந்த வயதான பெண்ணைத் தனது ஓவியக் கூடத்திற்கு அழைத்தார்.
அந்த வயதான பெண் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் ஓவியக் கூடத்திற்கு வந்தாள். அவளுடன் அவளுடைய செல்ல நாயும் வந்தது. அந்தப் பெண் உருவப்படத்தை நாயிடம் காட்டி,
“டாமி செல்லமே! பார், உன் எஜமானியின் படம் எப்படி இருக்கிறது?” என்று கேட்டாள்.
ஆனால் அந்த நாய் எந்த ஆர்வமும் காட்டவில்லை.
வினோதமான ஆசைகள் கொண்ட அந்த வயதான பெண் ஓவியரை நோக்கி,
“இந்தப் படம் நன்றாக இல்லை. என் அன்பான நாய்கூட இது என்னைப் போலவே இல்லை என்று நினைக்கிறது!” என்றாள்.
அந்த ஓவியர் உலக அனுபவம் மிக்கவரும் மிகவும் புத்திசாலியுமானவரும் ஆவார். பணக்காரர்களின் வினோதமான குணங்களை அவர் நன்கு அறிந்திருந்தார்.
அவர் மிகவும் பணிவாக,
“அம்மா! இந்தப் படத்தில் என்ன குறை இருக்கிறது என்பதை இப்போது நான் புரிந்துகொண்டேன். உங்கள் புத்திசாலி நாய்தான் அதைச் சாமர்த்தியமாகக் காட்டியது. இந்தப் படத்தை உங்கள் கண்ணாடிப் பிரதிபலிப்பைப் போல மாற்றி வரைகிறேன். அப்போது உங்கள் டாமிகூட மகிழ்ச்சியுடன் வாலை ஆட்டி, படத்தில் இருக்கும் உங்கள் கால்களை நக்கும்,” என்றார்.
மறுநாள் அந்தப் பெண்ணும் அவளுடைய நாயும் மீண்டும் ஓவியக் கூடத்திற்குச் சென்று, திருத்தி வரையப்பட்ட உருவப்படத்தைப் பார்த்தனர். இந்த முறை நாய் உருவப்படத்தை நோக்கி ஓடிச் சென்று, அதிலிருந்த தனது எஜமானியின் கால்களை நக்கத் தொடங்கியது.
அந்த வயதான பெண் மகிழ்ச்சியில் துள்ளிக் குதித்து,
“ஆஹா! எவ்வளவு அற்புதம்! இது என்னைப் போலவே நூறு சதவீதம் இருக்கிறது. என் டாமி பார்த்தவுடனேயே இதை விரும்பிவிட்டது. தயவுசெய்து இதைப் பொதிந்து கொடுங்கள். மிகச் சிறப்பு!” என்றாள்.
ஓவியர் அதற்காக இரட்டிப்பு விலையை வசூலித்தார். அந்தப் பெண்ணும் மகிழ்ச்சியுடன் பணம் கொடுத்தாள்.
அந்தப் பெண் சென்றபிறகு, ஓவியர் மனம் திறந்து சிரித்தார். உண்மையில் அந்த உருவப்படத்தில் எந்த மாற்றமும் செய்யப்படவில்லை. அவர் செய்ததெல்லாம், அந்தப் பெண்ணின் உருவப்படத்தில் கால்கள் இருக்கும் இடத்தில் ஒரு சிறிய இறைச்சித் துண்டைத் தேய்த்திருந்தார். அதன் மணத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட நாய்தான் அந்தப் படத்தின் கால்களை நக்கியது.
நீதி: புத்திசாலித்தனம் ஒருபோதும் வீணாகாது.