
மூன்று பேரும் ஒரே இடத்தில் இருந்தாலும், மூவரின் பார்வையும் மூன்று திசைகளில் இருந்தன.
வீட்டுத் தலைவன் இறந்ததிலிருந்து அந்த வீட்டில் சிரிப்பு என்பதே நின்றுபோய் விட்டது.
மூத்தவனுக்கு தன் பள்ளிப்படிப்பு இடைநின்றுவிடுமோ என்ற நீண்டகால கவலை.
இளையவன் தன் உடனடி பசியைத் தீர்க்க, வீட்டில் இருந்த வாழைப்பழங்களில் எத்தனை தனக்கு கிடைக்கும் என்ற எண்ணத்தில் இருந்தான்.
இருவரையும் பெற்ற தாயோ, அடுத்த வேளை உணவு மட்டுமன்றி, தன் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்துக்கும் சேர்த்து திட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.
இழப்பு ஒன்றுதான்; சிந்தனைகள் வெவ்வேறு.
