ஒரு காலத்தில், கோபால் என்ற திறமையான கலைஞர் இருந்தார். அவர் நீண்ட காலம் ஆன்மீகத் தேடலில் ஈடுபட்டிருந்தார். ஒருநாள், அவருக்குள் ஒரு ஆழ்ந்த தியான அனுபவம் கிடைத்தது. அதில், அவர் விநாயகரின் திருவுருவத்தை ஒரு தூய வெள்ளை ஒளியின் மத்தியில் கண்டார்.
அந்த தரிசனத்தைப் படமாக மாற்றத் தீர்மானித்தார். ஓவியம் முடிவடைந்ததும், விநாயகரின் உருவம் வெள்ளை பின்னணியில் அமைதியாகக் காட்சி அளித்தது. ஆனால், அவரது உள்ளுணர்வு ஏதோ குறையை உணர்ந்தது. அந்த அமைதிக்கு ஒரு ஆற்றல்மிக்க சமநிலை தேவைப்பட்டது. அப்போதுதான் அவருக்கு ‘சக்தி’யின் நினைவு வந்தது.
சிவப்பு நிறம் ஆன்மீக ஆற்றலையும், ஆர்வத்தையும் குறிப்பதாக உணர்ந்தார். உடனே, வெள்ளை பின்னணியின் இருபுறமும் இரண்டு செங்குத்தான சிவப்பு பட்டைகளை அவர் தீட்டினார். அந்த கணம், அந்த ஓவியம் உயிர் பெற்றது போல் இருந்தது.
சிவப்பு பட்டைகள், விநாயகரின் அமைதியான இருப்பை இன்னும் அதிகமாக வெளிப்படுத்தியது. அது ஒரு ஆன்மீக அனுபவம். கோபால் அந்த ஓவியத்தைப் பார்த்து, “இப்போதுதான் இந்த ஓவியம் முழுமை அடைந்திருக்கிறது,” என்று உணர்ந்தார். அந்த ஓவியம், இப்போது பலருக்கு ஆன்மீக வழிகாட்டுதலை அளித்து வருகிறது.