அதிரன்/தூறல்

அந்தி கருக்கல்
போல்
இருளுகிறது
நண்பகல்

பூவாளி நீர்போல்
மெல்லத் தூவுகிறது
வானம்

நாசியெங்கும்
மண் வாசம்

வருடி வருடி
தீ மூட்டுகிறது
ஊதைக் காற்று

தன்னைத்தான்
தழுவிக்கொள்கிற
உயிர் ஒன்றை

ஜன்னல் வழி
எட்டிப் பார்க்கிறது
தூவானம்