பூங்காவின் மரப்பலகையில் சிந்து மட்டுமே அமைதியாகத் தனிமையில் அமர்ந்திருந்தாள். மனம் முழுவதும் அவளது காதலன் கார்த்திக்கின் நினைவுகளே நிறைந்திருந்தன.
அப்போது, தீப்பிழம்பு போன்ற விசித்திரமான ஒரு சிகப்பு நிறப் பறவை பறந்துவந்து அவள் எதிரே இருந்த கல்லின் மீது அமர்ந்தது.
சிந்து வியந்து பார்த்த நொடியில், தன் வாயில் வைத்திருந்த ஒரு திருமண அழைப்பிதழை அவள் மடியில் போட்டுவிட்டு, மனிதக் குரலில் அது பேசியது:
“சிந்து! உன் காதலன் கார்த்திக் நாளை வேறொரு பெண்ணை மணந்து வெளிநாடு செல்லப் போகிறான். உன் காதல் தீவிரமானது என்றால், உடனே போய் அந்தத் திருமணத்தை நிறுத்து!”
இதயத் துடிப்பு எகிற, கண்ணீருடன் நடுங்கும் விரல்களால் அந்த அழைப்பிதழைப் பிரித்துப் பார்த்தாள் சிந்து.
அதில் மணமகன் பெயர் கார்த்திக்… ஆனால் மணமகள் பெயர் வேறொரு பெண் அல்ல; ‘சிந்து’ என்று அவளது பெயரே பொறிக்கப்பட்டிருந்தது!
திகைத்து அவள் நிமிர்ந்தபோது, மரத்தின் பின்னாலிருந்து கார்த்திக் புன்னகையோடு மோதிரத்துடன் வெளிப்பட்டான். அவளுக்கு வாழ்நாள் மறக்க முடியாத இன்ப அதிர்ச்சி தரவே, தான் வளர்த்த பேசும் பறவை மூலம் அவன் இந்த நாடகத்தை அரங்கேற்றியிருந்தான்
120