முனைவர் சிவகாமசுந்தரி நாகமணி/சம்பவம்

சந்தைக் கூட்டத்தில் மைக் அலறியது – “ஒரு குழந்தையைக் காணவில்லை…”
பத்து வயது செல்வம் தன் தங்கையை இன்னும் இறுக்கப் பிடித்தான். காலையில் அம்மா சொன்னாள், “கூட்டத்துல தொலைஞ்சுடாத, தங்கச்சிய விட்டுடாத.”
அவள் கல்லுடைக்கப் போகும்போது இவன்தான் தங்கையைப் பார்த்துக் கொள்வான். அன்று பார்த்து இவன் வேலை பார்க்கும் கடை முதலாளி இவனைக் கடைக்கு அனுப்பி விட்டார்.
கூட்டம் அவனைத் தள்ளியது. ஒரு போலீஸ்காரர் அவனைப் பார்த்து, “யாருடா நீ? இந்த குழந்தை யாரு?” என்றார்.
அவன் பயந்து விட்டான். திருடன் என்று நினைத்து விடுவார்களோ?
அப்போது தங்கை விழித்து, அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள். அதைப் பார்த்த போலீஸ்காரர் புரிந்து கொண்டார்.
அவர் சொன்னார், “நீ திருடன் இல்லைடா, பாசம் உன்னைக் காப்பாத்தும் எப்பவுமே.”
அது வரை… தன்னை ஏழையாக உணர்ந்தவன், மிகுந்த பணக்காரனாக மாறிப் போனான்.

93