வானில் கருமேகம் சூழ்ந்திருக்க, மெலிந்த உடலுடன் தலையிலும் கையிலும் மஞ்சள் பைகளைச் சுமந்து வேகமாக நடந்தான் மாரியப்பன். ஊரார் அவனை வெறும் ஏழை கூலியாள் என ஏளனம் செய்தனர். ஆனால், அந்த மஞ்சள் பைகளில் இருந்தது வெறும் சுமைகள் அல்ல; பல வருட உழைப்பில் தன் மகளின் திருமணத்திற்காக அவன் சிறுகச் சிறுகச் சேர்த்த புத்தாடைகளும் சீர்வரிசைப் பொருட்களும் தான்.
வீட்டு வாசலில் நின்ற மகள் லட்சுமி, தந்தையின் வியர்வை சிந்திய முகத்தைக் கண்டு ஓடிவந்து பைகளை வாங்கினாள். பையைத் திறந்தவள் ஆனந்தக் கண்ணீருடன் நின்றாள்; திருமணப் பொருட்களோடு, மாரியப்பனின் நேர்மையான உழைப்பைப் பாராட்டி அவனது முதலாளி அளித்த தங்கக் காசும் வாழ்த்துக் கடிதமும் உள்ளே இருந்தன!
”உழைப்பவன் ஒருபோதும் தோற்பதில்லை மகளே,” என்று அவன் புன்னகைத்தான். ஊரார் வாயடைத்துப் போக, அந்த எளிய தந்தை தன் உழைப்பின் வெற்றியோடு கம்பீரமாக நின்றான்.
97