உமா ஸ்வாமிநாதன்/தோள் கொடுத்த தோழமை

சூழலால் பலமான அடிகள் விழும்போது, அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தோள் கொடுத்துத் தாங்கிக்கொள்கிறார்கள்.

இன்று காலையில் அவர்களில் ஒருவனுக்கு மிகப்பெரிய இழப்பு ஏற்பட்டது. வாழ்க்கைப் போராட்டத்தில் ஒட்டுமொத்த உலகமே அவனிடமிருந்து நழுவிச் சென்றது போன்ற பேரதிர்ச்சியை அது ஏற்படுத்தியது.

நீண்ட காலமாக நெஞ்சில் சுமந்து வந்த ஆசைகளும், விடியலை நோக்கிய அவனது நம்பிக்கையும் ஒரே கணத்தில் சுக்குநூறாக உடைந்து நொறுங்கிவிட்டன.

மனம் உடைந்துபோன அவனது கையை மற்றவர்கள் ஆதரவாகப் பிடித்துக்கொண்டனர்.

குடும்பச் சுமையோ, வறுமையின் பிடியோ அவர்களைப் பிரித்துவிடவில்லை.

எங்கோ பிறந்து, ஒன்றாக வளர்ந்தவர்கள். சிறு வயதிலிருந்தே ஒரே தட்டில் சோறுண்டு, ஒரே மரநிழலில் விளையாடி வளர்ந்த நான்கு உடன்பிறவாச் சகோதரர்கள் அவர்கள்.

“நாங்க இருக்கோம்டா உனக்குப் பின்னாடி… எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாதே!” என்ற வார்த்தைகள் சொல்லாமலேயே அவர்களின் நடைப்பயணத்தில் எதிரொலிக்கின்றன.

கவலைகளைக் காற்றில் பறக்கவிட்டு, எதிர்காலத்தை நோக்கி உறுதியுடன் நடக்கும் அவர்களின் பயணம், காலம் கடந்தும் பிரியாத பந்தத்தின் சாட்சியாகத் தொடர்கிறது.

மறுமொழி இடவும்

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது தேவையான புலங்கள் * குறிக்கப்பட்டன