கண்ணாடிகள் இன்னும் அதிக மௌனமாயில்லை
ஊர்ந்தெழும் சூரியோதயமும் இன்னும் அதிக ரகசியத்துடனில்லை
நிலவொளியில்
நாங்கள் தூரத்தில் பிடிக்கும் காட்சியான
நீயே அந்த சிறுத்தை
விளக்க இயலாத தெய்வீகச் சட்டத்தின்படி
நாங்கள் உன்னை வீணாய்த் தேடுகிறோம்
கங்கையைவிட, அல்லது அஸ்தமிக்கும் சூரியனை விட
இன்னும் தொலைவிலானது
உன்னுடையது ஒரு தனிமை, உன்னுடையது ஒரு ரகசியம்
உன் இடுப்பு உன்னைச் சீராட்டித் தடவும் என் கையை
அனுமதிக்கிறது
நீண்ட காலமானதால் மறந்துவிட்ட கடந்த காலம்
நம்ப முடியாத கையின் காதலை
உன்னை ஏற்றுக்கொள்ள வைக்கிறது
நீ இன்னொரு காலத்தைச் சேர்ந்தவள்; ஒரு கனவைப்
போல கட்டுண்ட இடமொன்றின் பிரபு