வில்லியம் சமர்செட் மாம்/“பூசப்பட்ட திரை”

VI

திருமணமானது மூன்று மாதங்களுக்குள், தன்னால் ஒரு தவறு செய்யப்பட்டுவிட்டது என்று அவள் உணர்ந்தாள்; ஆனால் அது அவளுடைய தவறை விட அவளுடைய அம்மாவின் தவறுதான் அதிகம்.

அவளுடைய அறையில் அவளுடைய அம்மாவின் ஒரு புகைப்படம் இருந்தது; கிட்டியின் கவலையால் சோர்ந்த கண்கள் அதன்மேல் விழுந்தன. தன்னுடைய அம்மாவை அவள் அதிகம் விரும்பாதபோதிலும், ஏன் அந்தப் புகைப்படத்தை அங்கே வைத்திருக்கிறாள் என்று அவளுக்குத் தெரியவில்லை. அவளுடைய அப்பாவின் புகைப்படமும் இருந்தது; ஆனால் அது கீழ்மாடியில் உள்ள பெரிய பியானோவின் மேல் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அவர் “சில்க்” பெற்றபோது எடுத்த புகைப்படம் அது; அதில் அவர் ஒரு விக் மற்றும் கவுன் அணிந்திருந்தார். அவற்றினாலும் கூட அவரை பெருமிதமாகக் காட்ட முடியவில்லை; அவர் சிறிய, சுருங்கிய தோற்றமுடையவர், சோர்வான கண்கள், நீளமான மேல் உதடு, மெல்லிய வாய் கொண்டவர். நகைச்சுவை மனப்பான்மையுள்ள புகைப்படக் கலைஞர் அவரிடம் இனிமையாகப் புன்னகைக்கச் சொன்னிருந்தார்; ஆனால் அவர் கடுமையாகத் தோன்றுவதில் மட்டுமே வெற்றி பெற்றார். பொதுவாக, கீழே சாய்ந்திருந்த அவரது வாயின் முனைகளும், கண்களில் தெரிந்த சோர்வும் அவருக்கு ஒரு மிதமான மனச்சோர்வு தோற்றத்தை அளித்தன. ஆனால் அவர் நீதிபதியைப் போலத் தோன்றுகிறார் என்று நினைத்த திருமதி கார்ஸ்டின், எடுத்த பல நகல்களில் இருந்து இந்தப் புகைப்படத்தையே தேர்ந்தெடுத்திருந்தாள்.

அவளுடைய சொந்தப் புகைப்படம், அவளுடைய கணவர் கிங்’ஸ் கவுன்சல் ஆனபோது நீதிமன்றத்திற்குச் சென்றபோது அணிந்திருந்த உடையில் எடுத்ததாகும். வெல்வெட் கவுனில், நீண்ட வாலுடன் அழகாக அமைக்கப்பட்ட உடையுடன், தலைமுடியில் இறகுகளும் கையில் மலர்களும் ஏந்தியவளாக, அவள் மிகுந்த ஆடம்பரமாகத் தோன்றினாள். அவள் நேராக நிமிர்ந்து நின்றாள். ஐம்பது வயதுடைய, ஒல்லியான, சமச்சீரற்ற மார்பகங்களுடன், உயர்ந்த கன்னெலும்புகளும் அழகான பெரிய மூக்கும் கொண்ட பெண்ணாக இருந்தாள். அவளுக்கு மிகவும் மென்மையான கருப்பு முடி அதிகமாக இருந்தது; அது நிறமூட்டப்படவில்லையெனில் குறைந்தபட்சம் சிறிதளவு திருத்தப்பட்டிருக்கும் என்று கிட்டி எப்போதும் சந்தேகித்திருந்தாள். அவளுடைய அழகான கருப்பு கண்கள் ஒருபோதும் அமைதியாக இருந்ததில்லை; அது அவளில் மிகவும் கவனிக்கத்தக்க அம்சமாக இருந்தது. அவள் உங்களிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, அசையாத, சுருக்கமில்லாத, மஞ்சள் நிறமுடைய முகத்தில் அந்த அமைதியற்ற கண்களைப் பார்ப்பது சற்றுக் குழப்பமளித்தது. அவை உங்களின் ஒரு பகுதியிலிருந்து மற்றொரு பகுதிக்குத் தாவி, அறையில் இருந்த பிறவர்களிடமும் சென்று, பின்னர் மீண்டும் உங்களிடமே திரும்பிவந்தன. அவள் உங்களை விமர்சித்து, உங்களை மதிப்பிட்டு, சுற்றியுள்ள அனைத்தையும் கவனித்து வருவதாக நீங்கள் உணர்ந்தீர்கள்; அவள் பேசிய வார்த்தைகள் அவளுடைய உண்மையான எண்ணங்களுடன் எந்த தொடர்பும் இல்லாதவையாக இருந்தன.

வில்லியம் சமர்செட் மாம்/“பூசப்பட்ட திரை” – விருட்சம் நாளிதழ்