கார்லோஸ் காஸ்தனெடா/“டான் ஜுவானின் போதனைகள்”

அத்தியாயம் 3

டான் ஜுவான் “உதவியாளரின் சக்திகள்” (ally powers) பற்றி எனக்குக் கற்றுக் கொடுக்க முடிவு செய்த நேரத்துக்கும், அவற்றை அவர் “கற்றல்” என்று கருதிய நடைமுறை, பங்கேற்பு வடிவில் நான் அறிந்து கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறேன் என்று அவர் நினைத்த நேரத்துக்கும் இடையில், இரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலான காலம் சென்றது. அந்த காலகட்டத்தில், அவர் பேசிக்கொண்டே, கேள்விக்குள்ளான இரண்டு உதவியாளர்களின் பொதுவான பண்புகளை மெதுவாக வரையறுத்தார். அனைத்து வார்த்தை விளக்கங்களுக்கும் அத்தியாவசியமான துணையாகவும், அனைத்து போதனைகளின் ஒருங்கிணைப்பாகவும் உள்ள, சாதாரணமற்ற யதார்த்த நிலைகளுக்கு (states of nonordinary reality) என்னை அவர் தயார் செய்தார். ஆரம்பத்தில் அவர் உதவியாளர் சக்திகளை மிகவும் சாதாரணமாகவே பேசினார். என் குறிப்புகளில் முதன்முதலில் அவை தோன்றிய இடங்கள், மற்ற உரையாடல் தலைப்புகளுக்கிடையே திடீரென இடைச்செருகப்பட்டவையாகும்.

புதன், 23 ஆகஸ்ட் 1961

“சாத்தானின் செடி [Jimson weed] என் குருவின் (benefactor) உதவியாளர். அது எனதுமாகவும் இருக்கலாம், ஆனால் எனக்கு அவள் பிடிக்கவில்லை.”

“ஏன் உங்களுக்கு அந்த சாத்தானின் செடி பிடிக்கவில்லை, டான் ஜுவான்?”

“அவளுக்கு ஒரு பெரிய குறை உள்ளது.”

“மற்ற உதவியாளர் சக்திகளை விட அவள் குறைந்தவளா?”

“இல்லை. தவறாக நினைக்காதே. சிறந்த உதவியாளர்களைப் போலவே அவளும் சக்திவாய்ந்தவள். ஆனால் அவளில் எனக்கு தனிப்பட்ட முறையில் பிடிக்காத ஒன்று இருக்கிறது.”

“அது என்ன என்று சொல்ல முடியுமா?”

“அவள் மனிதர்களை சிதைக்கிறாள். அவர்களின் இதயங்களை வலுப்படுத்தாமல், மிக விரைவில் சக்தியின் சுவையை அவர்களுக்கு அளிக்கிறாள்; அதனால் அவர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்துபவர்களாகவும் கணிக்க முடியாதவர்களாகவும் ஆகிறார்கள். அவர்களின் மிகப்பெரிய சக்தியின் நடுவிலேயே அவர்களை பலவீனமாக்குகிறாள்.”

“அதைத் தவிர்க்க எந்த வழியும் இல்லையா?”

“அதைத் தவிர்க்க முடியாது; ஆனால் அதைத் தாண்டி வெல்ல ஒரு வழி உள்ளது. சாத்தானின் செடியைத் தன் உதவியாளராக ஆக்குகிறவன் அந்த விலையைச் செலுத்தியே ஆக வேண்டும்.”

“அந்த விளைவை ஒருவர் எப்படி கடக்க முடியும், டான் ஜுவான்?”

“சாத்தானின் செடிக்கு நான்கு தலைகள் உள்ளன: வேர், தண்டு மற்றும் இலைகள், மலர்கள், விதைகள். ஒவ்வொன்றும் வேறுபட்டது. அவளின் உதவியாளராக ஆகும்வன் அவற்றை அந்த வரிசையிலேயே அறிந்து கொள்ள வேண்டும். மிக முக்கியமான தலை வேர் பகுதியில் உள்ளது. சாத்தானின் செடியின் சக்தி வேர்களின் மூலம் தான் வெல்லப்படுகிறது. தண்டு மற்றும் இலைகள் நோய்களை குணப்படுத்தும் தலை; சரியாகப் பயன்படுத்தினால், அது மனிதகுலத்திற்கான ஒரு பரிசு. மூன்றாவது தலை மலர்களில் உள்ளது; அது மக்களை பைத்தியமாக்கவும், அல்லது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரவும், அல்லது கொல்லவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. செடியை உதவியாளராகக் கொண்ட மனிதன் மலர்களை ஒருபோதும் உட்கொள்ள மாட்டான்; அதுபோல தண்டு மற்றும் இலைகளையும், அவனுக்கே நோய் ஏற்பட்டால் தவிர, எடுத்துக் கொள்ள மாட்டான். ஆனால் வேர்களும் விதைகளும் எப்போதும் எடுத்துக் கொள்ளப்படுகின்றன—குறிப்பாக விதைகள். அவையே சாத்தானின் செடியின் நான்காவது தலை; நான்கிலும் மிகச் சக்திவாய்ந்தவை.”

“என் குரு விதைகளே ‘சீரான தலை’ (sober head) என்று சொல்லுவார்—மனிதனின் இதயத்தை வலுப்படுத்தக்கூடிய ஒரே பகுதி அது. சாத்தானின் செடி தன் பாதுகாப்பில் இருப்பவர்களிடம் கடுமையானவள்; ஏனெனில், அவர்கள் ‘சீரான தலை’யின் ரகசியங்களை அடையும் முன்பே அவர்களை விரைவாகக் கொல்ல வேண்டும் என்பதே அவளின் நோக்கம் என்று அவர் சொல்வார். இருப்பினும், அந்த ‘சீரான தலை’யின் ரகசியங்களை அவிழ்த்தவர்கள் பற்றிய கதைகள் உள்ளன. அறிவுடைய மனிதனுக்கு என்ன ஒரு சவால்!”

“உங்கள் குரு அந்த ரகசியங்களை அவிழ்த்தாரா?”

“இல்லை, அவிழ்க்கவில்லை.”

“அதைச் செய்தவரை நீங்கள் சந்தித்துள்ளீர்களா?”

“இல்லை. ஆனால் அவர்கள் அந்த அறிவு முக்கியமாக இருந்த காலத்தில் வாழ்ந்தவர்கள்.”

“அப்படிப்பட்ட மனிதர்களைச் சந்தித்த ஒருவரையாவது நீங்கள் அறிவீர்களா?”

“இல்லை.”

“உங்கள் குரு அப்படிப்பட்டவரை அறிந்தாரா?”

“அவர் அறிந்தார்.”

“அவர் ஏன் ‘சீரான தலை’யின் ரகசியங்களை அடையவில்லை?”

“சாத்தானின் செடியை உதவியாளராக அடக்குவது நான் அறிந்த மிகக் கடினமான பணிகளில் ஒன்று. அவள் என்னுடன் ஒருபோதும் ஒன்றாகவில்லை; ஒருவேளை, நான் அவளை விரும்பாததாலாக இருக்கலாம்.”

“அவளை விரும்பாவிட்டாலும், இன்னும் அவளை உதவியாளராகப் பயன்படுத்த முடியுமா?”

“முடியும்; ஆனாலும் நான் விரும்பவில்லை. உனக்கு வேறுபடலாம்.”

“அதற்கு ஏன் ‘சாத்தானின் செடி’ என்று பெயர்?”

டான் ஜுவான் அலட்சியமாக ஒரு சைகை செய்து, தோள்களை உயர்த்தி, சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தார். பிறகு அவர், ‘சாத்தானின் செடி’ என்பது அவளின் தற்காலிகப் பெயர் [su nombre de leche] என்று சொன்னார். மேலும், அவளுக்கு வேறு பெயர்களும் உள்ளன; ஆனால் அவற்றைப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்றும் கூறினார். ஏனெனில், பெயரை அழைப்பது ஒரு மிக முக்கியமான விஷயம்—குறிப்பாக, ஒருவர் ஒரு உதவியாளர் சக்தியை அடக்க கற்றுக்கொண்டிருக்கும்போது. பெயரை அழைப்பது ஏன் இவ்வளவு முக்கியம் என்று நான் கேட்டேன். பெயர்கள் மிகுந்த அழுத்தமும் அவசியமும் உள்ள தருணங்களில் உதவி கேட்கும்போது மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்றும், அறிவை நாடுபவரின் வாழ்க்கையில் அத்தகைய தருணங்கள் நிச்சயமாக ஒருநாள் வரும் என்றும் அவர் உறுதியளித்தார்.

ஞாயிறு, 3 செப்டம்பர் 1961

இன்று பிற்பகலில், டான் ஜுவான் வெளியில் இருந்து இரண்டு டேட்டுரா செடிகளை சேகரித்தார்.

எதிர்பாராத விதமாக, அவர் சாத்தானின் செடி பற்றிய விஷயத்தை உரையாடலுக்குள் கொண்டு வந்து, அதைத் தேடி மலைப்பகுதிக்குச் செல்ல என்னைக் கேட்டார்.

நாங்கள் அருகிலுள்ள மலைகளுக்குச் சென்றோம். வண்டியின் டிக்கியிலிருந்து ஒரு கரண்டியை (shovel) எடுத்து, ஒரு பள்ளத்தாக்குக்குள் நடந்து சென்றேன். மென்மையான, மணல் கலந்த மண்ணில் அடர்த்தியாக வளர்ந்திருந்த புதர்களைத் தாண்டி நாங்கள் நீண்ட நேரம் நடந்தோம். கரும் பச்சை இலைகளும், பெரிய, வெண்மையான மணி வடிவ மலர்களும் கொண்ட ஒரு சிறிய செடியின் அருகில் அவர் நின்றார்.

“இதுதான்,” என்று அவர் சொன்னார்.

உடனே அவர் தோண்டும் வேலையைத் தொடங்கினார். நான் உதவ முயன்றேன்; ஆனால் அவர் தலையைக் கடுமையாக அசைத்து மறுத்தார். செடியைச் சுற்றி, வட்டமாக தோண்டினார்—வெளிப்புறத்தில் ஆழமாகவும், நடுப்பகுதியில் மேடு போல் உயரமாகவும் இருக்கும், கூம்பு வடிவ குழி. தோண்டுவதை நிறுத்தியதும், தண்டின் அருகில் மண்டியிட்டு, விரல்களால் மென்மையான மண்ணை அகற்றி, சுமார் நான்கு அங்குலம் அளவிலான, பெரிய, கிழிந்த (forked) கிழங்கு வேர் பகுதியை வெளிப்படுத்தினார். அதன் அகலம், ஒப்பிடும்போது மெலிந்திருந்த தண்டின் அகலத்துடன் தெளிவாக மாறுபட்டது.

டான் ஜுவான் என்னைப் பார்த்து, வேர் தண்டுடன் இணையும் அதே இடத்தில் இரண்டாகப் பிரிந்திருந்ததால், அந்த செடி “ஆண்” என்று சொன்னார். பிறகு எழுந்து, ஏதோ ஒன்றைத் தேடி நடக்கத் தொடங்கினார்.

“எதைத் தேடுகிறீர்கள், டான் ஜுவான்?”

“ஒரு குச்சியைத் தேடுகிறேன்.”

நானும் தேட ஆரம்பித்தேன்; ஆனால் அவர் என்னை நிறுத்தினார்.

“நீ இல்லை! அங்கே போய் உட்கார்.” என்று இருபது அடி தூரத்தில் இருந்த பாறைகளைச் சுட்டிக்காட்டினார். “நான் தான் கண்டுபிடிப்பேன்.”

சிறிது நேரத்துக்குப் பிறகு, அவர் ஒரு நீளமான, உலர்ந்த கிளையுடன் திரும்பி வந்தார். அதை தோண்டும் குச்சியாகப் பயன்படுத்தி, வேர் பிரிந்திருந்த இரு கிளைகளின் வழியாக மண்ணை மிக கவனமாக தளர்த்தினார். சுமார் இரண்டு அடி ஆழம் வரை சுத்தம் செய்தார். மேலும் ஆழமாக தோண்டியபோது, மண் மிகவும் இறுகப் பதிந்திருந்ததால், குச்சியால் ஊடுருவுவது கிட்டத்தட்ட முடியாததாக இருந்தது. அவர் நிறுத்தி, மூச்சை இழுத்துக்கொள்ள உட்கார்ந்தார். நானும் அருகில் உட்கார்ந்தேன். நீண்ட நேரம் பேசவில்லை.

“கரண்டியால் ஏன் தோண்டக் கூடாது?” என்று நான் கேட்டேன்.

“அது செடியை வெட்டிக் காயப்படுத்தலாம். இந்தப் பகுதியில் உள்ள குச்சியையே பயன்படுத்த வேண்டும்; அப்படி வேர் மீது அடித்தாலும், கரண்டி அல்லது வெளிநாட்டு பொருள் ஏற்படுத்தும் அளவுக்கு காயம் ஏற்படாது.”

“நீங்கள் எந்த வகை குச்சியை எடுத்தீர்கள்?”

“பாலோவெர்டே மரத்தின் எந்த உலர்ந்த கிளையும் போதும். உலர்ந்தது இல்லையெனில், பசுமையான ஒன்றை வெட்ட வேண்டும்.”

“வேறு எந்த மரக் கிளையையும் பயன்படுத்த முடியாதா?”

“நான் சொன்னேன் அல்லவா—பாலோவெர்டே மட்டுமே, வேறு எதுவும் இல்லை.”

“ஏன் அப்படி, டான் ஜுவான்?”

“சாத்தானின் செடிக்கு மிகக் குறைவு நண்பர்களே உண்டு. இந்தப் பகுதியில் அவளுடன் ஒத்துழைக்கும் ஒரே மரம் பாலோவெர்டே தான்—அவளைப் பற்றிக் கொள்ளும், இணையும் ஒரே ஒன்று. கரண்டியால் வேர் சேதமடைந்தால், மீண்டும் நட்டபோது அவள் உனக்காக வளரமாட்டாள். ஆனால் இப்படிப் பட்ட குச்சியால் காயப்படுத்தினால், அந்தச் செடி அதை உணரவே மாட்டாள்.”

“இப்போது வேரை என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்?”

“அதை வெட்டப் போகிறேன். நீ இங்கிருந்து போ. இன்னொரு செடியைத் தேடி, நான் அழைக்கும் வரை காத்திரு.”

“உங்களுக்கு உதவ வேண்டாமா?”

“நான் கேட்டால் மட்டுமே உதவலாம்!”

நான் விலகிச் சென்று, அவரை மறைந்து பார்த்துவிட வேண்டும் என்ற வலுவான ஆசையைத் தடுக்க, இன்னொரு செடியைத் தேடத் தொடங்கினேன். சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு அவர் என்னுடன் சேர்ந்தார்.

“இப்போது பெண் செடியைத் தேடுவோம்,” என்று அவர் சொன்னார்.

“அவற்றை எப்படி வேறுபடுத்துவது?”

“பெண் செடி உயரமாக வளர்ந்து, மேலே சிறிய மரம் போலத் தெரியும். ஆண் செடி பெரியதாக, தரையருகே பரவி, அடர்ந்த புதர் போல இருக்கும். பெண் செடியைத் தோண்டி எடுத்தால், நீ பார்க்க முடியும்—அது நீண்ட தூரம் ஒரே வேர் கொண்டு சென்று, பின்னரே பிரியும். ஆனால் ஆண் செடியில், வேர் தண்டுடன் இணையும் இடத்திலேயே பிரிந்திருக்கும்.”

நாங்கள் டேட்டுரா செடிகள் நிறைந்த வெளியில் ஒன்றாகத் தேடினோம். பிறகு, ஒரு செடியைச் சுட்டிக்காட்டி, “அது பெண்,” என்று சொன்னார். முன்பு செய்ததைப் போலவே அதைத் தோண்டினார். வேர் வெளிப்பட்டவுடன், அவர் சொன்னது சரி என்பதைக் கண்டேன். அவர் அதை வெட்டத் தயாரானபோது, மீண்டும் அவரை விட்டு விலகினேன்.

அவரது வீட்டிற்கு வந்தபோது, டேட்டுரா செடிகளை வைத்திருந்த கட்டை அவர் திறந்தார். முதலில் பெரியதான, ஆண் செடியை எடுத்துக் கொண்டு, ஒரு பெரிய உலோகத் தட்டில் கழுவினார். வேர், தண்டு, இலைகள் அனைத்திலிருந்தும் மண்ணை மிகக் கவனமாகச் சுத்தம் செய்தார். அந்த மிகச் சீரான சுத்தம் முடிந்தபின், சிறிய பற்களுள்ள கத்தியால், தண்டு மற்றும் வேர் இணையும் இடத்தைச் சுற்றி ஒரு மேலோட்டமான வெட்டு செய்து, அவற்றை பிரித்தார். தண்டை எடுத்துக் கொண்டு, இலைகள், மலர்கள், முள்ளுள்ள விதைப்பைகள் என அனைத்தையும் தனித்தனி குவியல்களாகப் பிரித்தார். உலர்ந்ததையும், புழுக்கள் கெடுத்ததையும் அனைத்தையும் எறிந்து, முழுமையான பகுதிகளை மட்டும் வைத்தார். வேரின் இரண்டு கிளைகளையும் இரண்டு கயிறுகளால் கட்டி, இணைப்பிடத்தில் சிறிய வெட்டு செய்து, அவற்றை இரண்டாக உடைத்தார்—இரண்டு சம அளவுள்ள வேர் துண்டுகள் கிடைத்தன.

பிறகு, ஒரு கரடுமுரடான சாக்குத் துணியை எடுத்துக் கொண்டு, முதலில் கட்டப்பட்ட இரண்டு வேர் துண்டுகளை அதில் வைத்தார். அதன் மேல் இலைகளைச் சீராக வைத்து, பிறகு மலர்கள், விதைப்பைகள், தண்டு ஆகியவற்றை வைத்தார். துணியை மடித்து, மூலைகளை முடிச்சுப் போட்டார்.

மற்ற செடியான பெண் செடியுடனும் அதே செயல்முறைகளைத் துல்லியமாக மீண்டும் செய்தார். ஆனால் வேரைப் பிரிக்கும் இடத்தில் மட்டும், அதை வெட்டாமல், தலைகீழான “Y” எழுத்து போல, அதன் பிரிவை அப்படியே வைத்தார். பின்னர் அதன் அனைத்து பகுதிகளையும் மற்றொரு துணிக் கட்டாக வைத்தார். அவர் முடித்த நேரத்தில், ஏற்கனவே இருள் சூழ்ந்திருந்தது.

கார்லோஸ் காஸ்தனெடா/“டான் ஜுவானின் போதனைகள்” – விருட்சம் நாளிதழ்