டிசம்பர், 11, 2023

தேவி பாரதி நாவலுக்கு சாகித்திய அக்காதெமி இந்த ஆண்டு பரிசு கிடைத்து விட்டதாக முன்னதாகவே

மாடியில் இருந்து சத்தம் வந்து கொண்டிருந்தது. ஒரு கிழவி தெருவைப் பார்த்துக் கத்திக் கொண்டிருக்கிறாள். தெருவில்

பேரன் வந்து டாக்டரிடம் கூட்டிச் செல்வதாக சொல்லி இரண்டு நாட்கள் ஓடிப் போய் விட்டது. அவன்

பாப்பா பாட்டின் மூலம் குழந்தைகளுக்கு நீதியையும் லட்சியத்தையுனன்றறரம்

தமிழின் சிறுகதைகளில் முதலில் தடம் பதித்தவர் பாரதிதான் என்றும், வ.வெ.சு.ஐயர் அல்ல என்பதும்

ஆனை இருந்தாலும், இறந்தாலும்
ஆயிரம் பொன்!
மகாகவி பாரதியும் அப்படித்தான் !

எட்டா இலக்கணத் தமிழை
எளியேனும் கட்டித் தேன்
பாகு என சுவைத்திட அருளிய

பாரதிக்கு எதிராகக் கலகக்குரல்
கொடுக்க முடியாத அளவுக்கு
புகழின் எட்டாச்சிகரத்தில்

நீர்ச்சுழல்கள்போல்
பகைவர்தம் கூட்டம் -எங்கும் சொல்லொணா துயரலைப்பாய்ச்சல்–ஈங்கிவற்றால்
வீழ்வேனென்றே நினைத்தாயோ

விடுதலை தினம், குடியரசு தினம்
கொண்டாடும் நாட்களில்,

கனவுகள் காண”
அழுத்தி சொன்னார்
“கலாம்”.
நினைவுகளில் மட்டும்

எம்மை
ஆடச் சொன்னதே கவி…
விடிவெள்ளி என்றே
எமை அழைத்ததே அக்கவி…

அச்சமில்லை அச்சமில்லை,அச்சமென்பதில்லையே என்றபோது ,

எட்டையபுரத்தில் பிரசவமானது
ஏகாதிபத்திய எரிமலையா?
இல்லை
ஏகோபித்தத்தமிழனின் குரலா?

குனிந்த தலையுயர
கோமகள் அறிவுயர

நாரதர் கை
எண்ணெய்க் கிண்ணமென
பெருந்தொற்று, சிறுதொற்று
தொடர் மழை, நில நடுக்கம்

கோபத்தில் பிழைத்தாலும்,
தாபத்தால் தவறினாலும்,
அறியாமையில்
தவறினாலும்,

பிரபஞ்சத்தில் உலகமே ஒரு புள்ளி
பற்பல புள்ளிகள்
நடுவே இருந்திடும் ஒரு புள்ளி

வீடுகளாய்ச் சாலைகளாய்
விலை போன பின்னாலே

சென்னையில் இடம் வாங்கி
வீடு கட்டிய லட்சணத்திற்கு
ராப்பகலாய்த் தூக்கமில்லை
இரண்டாயிரத்து பதினைந்தை எங்கே