விஜயலக்ஷ்மி கண்ணன்/வண்ண வண்ண பொம்மை!

“பொம்மை வாங்கலையா அம்மா,பொம்மை!”குரல் கேட்டு சட் என எழுந்து முன் கதவைத் திறந்து பார்த்தாள்.சின்ன வயது பெண் தலையில் மூங்கில் பின்னிய கூடை நிறைய வண்ண வண்ண பொம்மைகளோடு இடுப்பில் நாலு அல்லது ஐந்து வயதுக்குள் இருக்கும் ஒரு பெண் குழந்தை …

>>

 ஜெ.பாஸ்கரன்/கூடைக்குள் ஒரு கலகம்!

மண்டையைப் பிளக்கும் உச்சி வெயில்! சரளா தலையில் சுமக்கும் கூடையிலிருந்த பொம்மைகளின் மண்டைகளும் சுடுகின்றன. ஆனால் இது கோபத்தினால் வந்த சூடு. சரளாவிற்குக் காலையிலிருந்து ஒரு பொம்மையும் விற்கவில்லை. இடுப்பில் அமர்ந்திருந்த பிரியாவின் கையில் பொம்மை சூலம், வயிற்றிலோ தீயாய்ப் பசி. “பிரியா, அது என்னுடைய சூலம், கொடுத்துடம்மா” தடித்த குரல் கொஞ்சலாகக் கேட்டது.  கூடையிலிருந்து பார்வதியுடன் நிற்கும் சிவனின் கண்களில் கெஞ்சும் பார்வை. “ம் ஹூம், குடுக்க மாட்டேன். எனக்கு வயித்தப் பசிக்குது” “ஏய் பிரியா, அது என்னோட சூலம். குடுக்கப் போறயா இல்லையா?” மிரட்டியது எட்டுவித ஆயுதங்களுடன் எட்டு கைகளையும் விரித்து நிற்கும் காளி. “முடியாது. காலைலேர்ந்து நானும் அம்மாவும் ஒண்ணும் சாப்பிடல. பசிக்குது. குடுக்க மாட்டேன்” கையில் கெட்டியாக சூலத்தைப் பிடித்துக்கொண்டு, பிரியா யாருடன் பேசுகிறாள்? சரளாவுக்குப் புரியவில்லை. பசியினாலோ, வெயிலினாலோ இருக்கலாம் என்றெண்ணியவாறு, புடவைத் தலைப்பால் குழந்தையின் தலையைப் போர்த்தினாள். “சரி, சூலத்தைத் தர்றேன். ஆனா, யாரு மொதல்ல கூடையிலிருந்து விலைக்கு வெளியே போகிறீர்களோ, அவங்களுக்குத்தான் தருவேன்” கறாராகச் சொன்னாள் பிரியா. ஆயுதத்தின் மகிமையறிந்த குழந்தை போலும்! ‘சட்’டென்று ஒரு குலுக்கல். சரளா சுதாரிக்குமுன் கூடையிலிருந்த அத்தனை பொம்மைகளும் மறைந்துவிட்டன. பிரியாவின் கையிலிருந்த சூலத்தையும் காணவில்லை! சரளாவினால் நம்பவே முடியவில்லை. அவள் இடுப்பிலிருந்த சுருக்குப் பை நிறையப் பணம்! 140 words

>>

  நாபா.மீரா/காளி சொரூபம்

“அம்மா, வீட்டுல ஒரே போர் அடிக்குது. இன்னைக்கு நானும் உங்க கூட பொம்மை விற்க வர்றேன்.”சிறுமியின் ஆசையைக் கலைக்க மனமில்லாமல், “வா சியாமா, ஆனா ரொம்ப தூரம் நடக்கணுமே, முடியுமா உன்னால்,” என்று கேட்டபடியே கூடையைத் தூக்கிக் கொண்டாள் புவித்ரா.வாளிப்பும், வனப்பும் …

>>

கஸ்தூரிகுருசாமி /துர்க்கை

கீதாவின் கணவன் லட்சுமணன் குடியினால் தன்னையும் அழித்து, தன் குடும்பத்தையும் கஷ்டப்படுத்துவான். குழந்தை பசியினால் துடிப்பதைக் காணச் சகிக்காது   கீதா அந்தந்த மாதத்திற்கு ஏற்ப பூஜை சாமான், காய்கறி,கொலு பொம்மை, அகல் என விற்று அதில் வரும் பணத்தால் குழந்தையைப் பசியிலிருந்து காப்பாற்றுவாள். அவள் அழகிற்கு எந்த சேலை உடுத்தினாலும் பேரழகியாகத் தான் இருந்தாள். நவராத்திரி நேரம் பொம்மை  விற்க போகும்போது அவள் மகள்” அம்மா நானும் வாரேன் “என அடம் பிடித்தாள். அவளையும் இடுப்பில் வைத்துக் கொண்டு சென்றாள். எல்லா கடவுள் பொம்மைகளும் அவள் கூடையில் இருந்தன. வழியில் ஒரு பாட்டி சாமி பொம்மைகளை வாங்கும் போது “ஏண்டி பிள்ளை கையில் சூலாயுதம் கொடுத்திருக்கிறாய்”,எனக் கேட்க  ” பொம்பளைங்க அவர்களை எதிர்ப்பவர்களை அழிக்கும் துர்கையாக மாறுவார்கள் பாட்டி என் மகளும் ஒரு துர்க்கை தான்” என்றாள்.பேசிக் கொண்டிருக்கையில், “நேரம் ஆயிற்று வீட்டிற்குப் போய் இரவு சமையல் வேலை செய்ய வேண்டும்” என வேகமாக வீட்டை பார்த்து நடந்தாள்.மேகம் இருண்டது. இடி இடித்தது. திடீரென மின் வெட்டு. எங்கும் இருட்டு எதிரில் வருபவர்கள் நிழலாகத் தான் தெரிந்தார்கள். கூடையில் இருக்கும் கடவுள்களை வேண்டிக்கொண்டு வேகமாக நடந்து கொண்டிருக்கும்போது  இரு கைகள்  அவளை சுற்றி அணைப்பது போல் இறுகப்பற்றவே, “யாரது விடு. வீட்டிற்குப் போக வேண்டும்” எனக் கத்தினாள். ஏன்மா பொம்மையில் கிடைக்கின்ற லா பத்தை விட அதிகமாகவே கொடுக்கிறேன். என்றார். இனியும் கரண்ட் வரவில்லை. அவளால் நடக்கவும் முடியவில்லை. பிடி இறுக்கமாகவே, விடுய்யா  என கத்தினாள்.திடீரென “அய்யோ  என் கண் போச்சே” என அவன் கத்தவும் கரண்டு வரவும் சரியாக இருந்தது.இடுப்பில் இருந்த பொன்னி சூலாயுதத்தை அவன் மேல் குத்த, அது நேராக அவன் கண்களில் இறங்கிற்று. 185 words

>>

செல்லம் சேகர்/பிரும்ம முஹுர்த்தம் ஒரு ஆன்மீக அறிவியல்

ஆன்மிகம் 5 நமது சிறுவயது முதல் விடியற் காலையில் எழுந்து படித்தால் நன்கு மனதில் பதியும் . விடியற்காலையில் விளக்கேற்றுவது விசேஷம் .. விடியற் காலை நேரத்தை பிரும்ம முஹூர்த்தம் என்று கூறுவார் .இதற்கான கதை பிரும்மா நீண்ட நேரம் தூங்கியதால் …

>>

அழகியசிங்கர்/நேபாளம் இனி வேண்டாம்

1. எப்போதும் என்றென்றும் எனக்குத்தோன்றியதில்லைஆபத்து மிகுந்ததேசத்திற்குப் போக.இருக்குமிடத்தில் இருப்பதுஉசிதம் உசிதம்நேபாளம் இனி வேண்டாம் கண்ணீர் விடஓரிடம் வேண்டும்உறவுகளுடன் பிரிந்துபோகஓரிடம் வேண்டும்புதைக்குழியில் புதைந்துபோகநேபாளம் இனி வேண்டாம் 3ஆண்டவனே ஏன்புத்திக்கெட்டுப் போனார்கள்நம் நாட்டிலேயேஎத்தனையோகோயில்கள் உண்டுஇன்னொரு நாட்டிற்குப்போக வேண்டுமா?நேபாளம் இனி வேண்டாம் 4எனக்கு என்னமோநேபாளம் என்றால்பிடிக்காது. …

>>

பி. ஆர். கிரிஜா/நேபாளம் இனி வேண்டாம்

1. முப்பொழுதும் முக்கண்ணன் அனைவருக்கும் துணைசிந்தை முழுதும் சிவன் நாமம்அம்பலவாணனை அனுதினமும் துதி மனமேநேபாளம் இனி வேண்டாம் 2. சங்கடம் தீர்ப்பான் சங்கரன் எப்போதும்அன்பே சிவம் என்று எடுத்தியம்புஆலயத் தொண்டு சாலவும் நன்றுநேபாளம் இனி வேண்டாம் !

>>

சசிகலா விஸ்வநாதன்/நேபாளம் இனி வேண்டாம்

அழகிய சிங்கரின் என்பா(நேபாளம் இனி வேண்டாம்) (1)நெஞ்சில் நிறுத்திட; நேசனாகும் அவன்!தஞ்சம் அடைந்தோர்க்கு கஞ்சன் அவன்!வஞ்சியாது அஞ்சேல் என இருக்கையில்;நேபாளம் இனி வேண்டாம். (2)அஞ்செழுத்து மந்திரத்தை நெஞ்சிலே எழுதுஎஞ்சிய போதெல்லாம், செஞ்சடையானை நினை.நஞ்சுண்டன் நயந்தே, உன்னை தன்மயமாக்க;நேபாளம் இனி வேண்டாம் (3)இடையூர்தி …

>>

ஆர.சீனிவாசன்/நேபாளம் இனி வேண்டாம்

என்பா – 1 உள்ளத்தில் ஓங்கும் உமையவன் சந்நிதிவெள்ளத்தில் நீரென விளங்கிடும் நன்னிதி;எல்லா இடமுமே ஈசனின் திருக்கோயில்நேபாளம் இனி வேண்டாம். என்பா – 2 அன்பொடு நினைத்திடில் அருள்வரும் சங்கரன்,இன்பமாய் வாழ்வினில் எங்கும் உறை ஈசன்;நெஞ்சமே கைலாசம் நித்தமும் உணர்ந்தால்நேபாளம் இனி …

>>

வே. கல்யாண்குமார்/காணவில்லை

வீதியோரத்திலே மரத்தில்தொங்கிய சிவப்பு பெட்டிஎங்கே காணவில்லே..சைக்கிளில் வந்த தபாலுக்காரர்எங்கே போனாரோ தெரியவிலலை.!ஆசையில் எழுதிய அஞ்சல் கார்டுகள்அருகிப் போச்சுதே காணவில்லை..!அய்யாக் கடையியிலே வாங்கிய பேனாவைதிறந்து எழுதவும் நேரமில்லை.! உள்நாட்டுக் கடிதம் உறையினில் இட்டுஒட்டி அனுப்பினோம் ஒரு காலத்திலே..பணவிடை செய்தோம்..பாதையில் அதைப்பெறகாத்து இருந்ததை மறக்கவில்லை.!வெய்யிலில்..மழையினில்..கடிதத்தைச் …

>>

வே. கல்யாண்குமார்/உலகத் தம்பதிகள் தினக் கவிதை

உன்னை நினைத்து விட்டால்.. செல்லம்மா.! இல்லறத் தோட்டத்திலே.. செல்லம்மா..என்கரம் பிடித்து வந்தாய்..!நல்லறம் நடத்த வந்தாய் செல்லம்மா..என் கவிதையுடன் கலந்தாய்.! ஏழ்மையை தாங்கிக் கொண்டே செல்லம்மா..எழுதென்று சொல்ல வந்தாய்..ஈருடல் ஓருயிராய்வாழ்வில் ஏற்றம் தரப் பிறந்தாய் செல்லம்மா!என் துணையாக நீயும் வந்தாய்! காற்று வெளியிடையேநான் …

>>

அதிரன்/தூறல்

அந்தி கருக்கல்போல்இருளுகிறதுநண்பகல் பூவாளி நீர்போல்மெல்லத் தூவுகிறதுவானம் நாசியெங்கும்மண் வாசம் வருடி வருடிதீ மூட்டுகிறதுஊதைக் காற்று தன்னைத்தான்தழுவிக்கொள்கிறஉயிர் ஒன்றை ஜன்னல் வழிஎட்டிப் பார்க்கிறதுதூவானம்

>>

வி.பிரபாவதி/வள்ளியம்மை

கிட்டத்தட்ட பத்து வருடமாகக் கொலு பொம்மை விற்கிறாள்.  “இந்த ராமரு செட் வாங்கி வை.  அயோத்தியே ஓன் வீட்டுக்கு வந்துட்ட கணக்காயிடும்” “இந்தோ இந்த துர்கை,லெட்சுமி, பார்வதி செட் வாங்கு.  எம்புட்டு  சொகமா இருப்பன்னீட்டு” “அன்ன பூரணிய பாரு.  அம்புட்டு பேருக்கும் படியளக்கறா” ஒவ்வொரு பொம்மைக்கு ஒவ்வொரு கதை சொல்லுவாள். “எடும்மா, பாத்துப் போட்டுத் தறேன் என்று விலையை ஏற்றி, பின் இறக்கி நம்மை ஆட்கொண்டு விடுவாள். “மம்மா.. கொஞ்சம் வாங்கமா” மல்லி குரல் கொடுத்தாள். …

>>

ருக்மணி/சூலத்தை ஏந்தியவள்

“கமலா.! வாசலில் எதோ சத்தம் கேட்கிறது. என்ன என்று பாரு.” என்று மருமகளைக் கூறினார். மருமகள் “அத்தை.. பொம்மை விக்கற பொண்ணு.” “கூப்பிடு.” “பொம்மை” என்று அழைத்ததும் வந்தாள் ஒரு இளம் வயது அழகான பெண். இடுப்பில் ஒரு பெண் குழந்தை. தலையில் விதவிதமான மண் பொம்மைகள். கூடையை இறக்கி வைத்தாள். “குழந்தைக்கு எதற்கு சூலம்?” “பாட்டி. நான் பொம்மை விக்கறதே வயிற்றுப் பசியைப் போக்கத்தான். சில இடங்களில் தப்பான ஆட்களும் இருக்காங்க. அவங்களை சமாளிக்கத்  தான் சூலம்.  ஒரு முறை என்னைத் தற்காத்துக் கொள்ள சூலத்தைத் தான் எடுத்தேன். அன்றில் இருந்து சூலத்துடன் தான் வெளியே வருகிறேன். எம் பொண்ணுக்கு சூலத்தைக் கொடுத்து தைரியத்தை தந்திருக்கிறேன். அதனால யாரும் எங்கிட்ட வம்பு பண்ண வருவதில்லை.” “நீ நல்ல கெட்டிக்காரி. எல்லா பொம்மைகளும் அருமையாக இருக்கு. இந்தா பொம்மைகளுக்குக் காசு. சாமார்த்தியமா மானுஷங்களைச் சமாளிக்க தெரிஞ்சுகிட்ட.  தைரியமான ‌பொண்ணு. உன்னைப் போல எல்லா பெண்களும் இருக்கணும். உன்னைப் பற்றி நான் கதையா எழுதறேன்.”  “தாராளமா எழுதுங்க. சரி மா வர்றேன்.” ஒவ்வொரு பெண்ணும் காளியின் மறு உருவம். தற்காத்துக் கொள்ள சூலத்தை ஏந்த வேண்டும். 126

>>