கவிதை

காலையில் மலர்ந்து மாலையில் வாடும்
வண்ண மலர்கள் சலிப்பின்றியே
வாசம் பரப்பும் தேனும் கொtடுக்கும்

வானத்தில் பல வர்ண ஜாலங்களை
வார்த்தைகளால் நீ வரைகிறாயா
நதிகள் நடக்கும் தாளத்துக்குன்
கவிதைகளால் ஸ்ருதி சேர்க்கிறாயா

தமிழ் தந்த இளவேலின் மயிலாடவே
மறை தந்த மாதங்கன் ஜதி சொல்லவே
ஏழ் கடலும் ஏழிசையில் ஸ்வரம் பாடவே
எண் திக்கும் யாழேந்தி இசை பாடவே

அந்த மலையின் உச்சியில் மினுங்கும் தீபம் பகலவனின் கதிர்
விழிப்பா, உறங்கிய வியாழனின்

கொஞ்சம் காற்றோ
கொஞ்சம் பூமியோ
கொஞ்சம் நதியோ

பிரத்யேக வானத்தை சிருஷ்டித்துக்கொள்ளும்

வேய்ந்த புதுக்கூரை
கட்டிய புது மண்டபம்
புதுக்கலசம் பொம்மைகள்
கோபுரங்கள் என

கிளறிக்கிளறி அதில் தனக்கான உணவைத் தேடுகிறது
சிறுவர்கள் எறியும்

வழிகாட்டும்
மின்மினியாய்
ஒளிர்கிறது
என் தபோவனத்தில்.

ஒரு புகைப்படத்தில்
பூக்களை தொட்டுக் கொண்டார்
அடுத்த புகைப்படத்தில் பூக்களைக்

நீரென்று தெரியும் மீனுக்கு
மீனென்று தெரியாது நீருக்கு
ஏனென்று கேட்கிறாய் என்னிடம்

மரத்திலே காத்திருந்தேன்.
தூண்டில் துளிர்த்து
இலையில் ஊர்ந்து
வசமாயிற்று

காலச் சேற்றை
கால் பட நடந்து
பாசப் பள்ளம்
பாதி தாண்டி

சமையல் அறை
படுக்கை அறை
வாவியிருந்த புழக்கடை..
வாசல் தெளித்த
வெளித்திண்ணை

அம்மா புத்தகங்களை
கோலம் போட்ட
மணையில்
வைக்க;

கொல்லுவதே தொழிலாச்சு தடுப்போம்!
கொல்லாமை குறள்நெறியை வளர்ப்போம்.!
கொலைக்கருவி அத்தனையும்

நல்ல தமிழ்ச்சொல்லால் நாமணக்கப் பாட்டெழுதும்
வல்லமை தந்த மணிமகளே!

நல்லதோர் வீணை செய்தே – அதை
நலங்கெடப் புழுதியில் எறிவதுண்டோ?
சொல்லடி சிவசக்தி – எனைச்
சுடர்மிகும் அறிவுடன்

நடை பயிற்சியின் போது
கடந்துபோகும்
தண்ணீர் லாரிகளின் எண்ணி

இந்தியாவுக்கு இன்று எது தேவை?
ஹிந்து மதத்தின் ஜாதீயக் கட்டமைப்பா?
ஜாதீயத்தை உதறி
மனிதாயத்தை உயர்த்தும்
அரசியல் சாசன

ஆபத்திலிருந்து விடுவிப்பாள்
நீ கீழே குப்புற விழுந்து எழுந்திருக்கும்போது அவள்

காவிகளில் உருவாகும் ரெடிமேட் துறவிகளை பார்க்கிறேன்

இங்கே மழை
அங்கே மழையா?
என்கிற நீ இன்னமும்

கம்பீர கொலுவில்
அலங்கரிக்கும்
பல்வேறு பொம்மைகள்

கொலு பொம்மை

முதலில்தேநீர் கோப்பை உடைந்தது பிறகுடீவி ரிமோட் உடைந்ததுஸ்விட்ச் போர்டு உடைந்ததுசெல்போன் உடைந்தது ஒரு நாள்முகம் காணும் கண்ணாடி உடைந்தது இன்னெரு நாள்மதிப்புமிக்க பரிசொன்று உடைந்தது அடிக்கடிசட்டிப் பாத்திரம் உடைந்தது நேற்றுமாறிமாறி மண்டை உடைந்தது ஓர் உறவை உடைப்பதற்கு பதிலாய்இன்னும்எதையெல்லாம் உடைப்பீர்கள்? _

நின்றனள் குழந்தை; மெல்ல
உகுத்தனள் கையில் ஏந்தி
உண்ணாத பருக்கைச் சோற்றை;
வெகுண்டனள் அன்னை, ‘அன்னம்
வீணாக்கு கின்றாய்!’ ‘அம்மா!’

குழந்தை.
குடுகுடுவென என் இல்லத்தில் நுழைந்தது.
கழுத்தில் கயிற்றில் தொங்கும் புதிய ஊதல்
என் எதிரே நின்று பலமாக ஊதி ‘

சகோதரத்தமிழர்கள்
கொல்லப்பட்டார்கள்
லட்சக்கணக்கில்.
ஆப்கனில் நடந்தேறிய
அடாவடித்தனம் உலகறியும்

சபிக்கப்பட்டவன் கர்ணன்
வாழ்வும் அவனை
ஏமாற்றியது
மரணமும் அவனை

வெள்ளரிப் பிஞ்சில்
வெம்பிக் கிடப்பது எது

தாத்தன்
பாட்டன்
ஆல மரம்

என்னை நனைத்து
நீ நானாகவும்
நான் நீயாகவும்

என்வீட்டுத்
திண்ணைக்கு வந்துவிட்டான்
வாழ்வின் பயணத்தில்
கைகொடுக்கமுடியாதவன்

அம்மா சொல்வாள்குளக்கரை மரப்புளிதித்தித்து வழியும் ஆடுமாடு மேய்ப்போர்க்குஅமர்ந்துறங்க நெடும்பந்தல் வயல்வேலைப் பெண்களின்குழந்தைகள் உறங்கத்தூளிகட்டும் மிளாறுகள் நீரில்லாக் கோடையிலும்நிமிர்ந்தங்கே குளிரூட்டும் எல்லாம் சரிதான்எனக்குப் பிடித்திருந்ததுகோடி வீட்டு இந்திராமஞ்சள் தாவணியில்தொங்கும்வரை

இலையுதிர் காலக் கனவு
நான் தான் காற்று
என்ற நாடகங்களும்,
நாயும் தேவதையும்
என்ற கவிதைத் தொகுப்பும்,

எப்போதும்
கோவில் யானையின்
கண்களில்
காடு இருக்குமாம்

சுழன்று சுழன்று
சுழலும் வீச்சில்
காணாது போம்

செழிக்கும் எங்கள் தோட்டம்
காலை மாலை இரு வேளை அன்பாய் அம்மா நீர் பாய்ச்ச

விலங்காக்கி விடுவார்கள்
உன் விசுவாசத்தால்.
நாணலைப் போல்
வளைந்து கொடு

சட்டென்று யார் கண்ணிலும் படாத இடம்தான் அது
அது போலவே சட்டென்று

நினைக்கவில்லை,
இப்போது
பழகிவிட்டேன் சமநிலை.

வெப்பமும் தூசியும்
புழுக்கை வாசனை
தவிர
வேறேதுமில்லையெனச்

மழை…மழை
எப்படியோ
கூட்டம் நடக்குமிடத்திற்கு
வந்து சேர்ந்தால்

முள் வேலியில்
  சிக்கித் தவிக்கும்
  அவ் வெண்ணிற சேலை

என்னிடம்
தென்பட்ட புன்னகையை
தட்டிப் பறித்துக்

வளரும் பருவத்தில்
கசக்கிறது.
அவ்வளவு சுவையில்லா

அதன் கதையை
வரைந்து கொண்டிருக்கிறது
வரைந்த ஓவியத்தில்
நகர்ந்து நகர்ந்து

புன்னகை ஒரு வசீகரம்
புன்னகை ஒரு ஈர்ப்பு
புன்னகை அன்பின் பரிமாற்றம்
புன்னகை நட்பின் அடையாளம்

நாம் கால்களின் அழுக்குகளை
சிறு மீன் குஞ்சுகள்
விரும்பி உண்டு செல்லும்

ஒவ்வொரு எழுத்தாய் கூட்டிக் கூட்டி வாசித்துக் கொண்டி.ருக்கிறாள் அட்சயா பாப்பா
குதித்துக் குதித்து
ஓடுகிறது
கொஞ்சம் எழுத்துகள்

கைகளை ஆதுரமாகப் பற்றித்
திண்ணையில் அமர வை
வீடு முழுக்கப் பரவுகிறதா
குளிர்ந்த நிழல்?

நிலவை மழித்தான்
தேவ நாவிதன்,
சிகையாய் முகில்கள்
வானில் விரிந்தன.

நான் இன்று அவரை நினைக்க மாட்டேன்

காந்தி வந்தார்..
காந்தி வந்தார்..
காந்தி வீதியிலே.!
பிராந்திக் கடைகள்

பார்த்த இடத்தில்
பணிந்து
ஆசி பெற்றுக் கொண்ட போது
‘வீட்டுக்கு வர மாட்டியா?’
என்று

ராம்குமார் என்ற அன்பர் ஒருவர் ஒருநாள் பகவானைக் காண வந்தார். இவர் ‘ஆயிரம் முகம் ராம்குமார் ‘ என்று புகழ்பெற்றவர். ஏனென்றால் அவர் தன் முக தசை நார்களின் அசைவாலேயே

ஒன்றில் நான் நானாக
தெரிந்தேன்
இன்னொன்றில் வேறு யாரோவாகத் தெரிந்தேன்

குறிபார்த்து வேட்டையாடும்
புலியின் பாய்ச்சலாய்
அவன் மொழியின் வீச்சு

நிலா
விடுப்பில் சென்ற இரவு.
வனவழிப் பயணம்
கைவிளக்கின்

வீட்டில்
கோழிக் குழம்பு
மீன் வறுவல்

நல்ல ரத்தம் உடலெங்கும் பரப்பி
கெட்ட‌ரத்தத்தை நுரையீரலுக்கனுப்பி
ஒவ்வொரு செல்லும் (cell) உயிர் வாழ்ந்திடவே
ஆக்ஸிஜன் (oxygen) வேதிப்பொருட்கள் கொடுத்து

அழுவதற்கு ஆயத்தமாக இருப்பவர்ளைத்தான்
அழவைக்கிறார்கள்

உன் கலக்கத்தை நீ சொல்லிவிட்டாய் ஒளியே

பிழைப்புக்கென நிரந்தரமாய்
இடம் விலகியதில் வம்சாவழியாய்
ஒலித்து வந்த ஒலி.
சற்று முழுவதுமாய் புதிய ஒலி
நிரப்பிக் கொள்ளாது சிந்தை வெறுமையற்று இருக்க ,

தாங்கள் அழைத்த நபர்
வேறு ஒருவருடன்
பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்.

எந்த மனைவியின் பெயரை
விண்ணப்பத்தில் எழுதுவது
முடிவு செய்தாகி விட்டது

நிற்பதும் நடப்பதும்
அவன் செயலாலே
சென்னையில் ஆண்டுக்காண்டு
அக்டோபர் நவம்பரில்

நினைவின் வெளியில்
அலையும் பறவை
நிறுத்தமில்லாததொரு
விண்வெளிப் பேருந்து
ஒளியாண்டுகள் ஆகும்

மனிதரோடு
வாழ்ந்து வந்த நான்
இப்போது இந்த
மரத்தோடு
வாழ்கிறேன்.

சின்ன நோய்களில்
சிரமப் பட்டதும்
கண்களில் ஈரம்
கசிந்தது யாரிடம்

இந்த இட்லிகளை இரவு முடிவதற்குள்
இவன் சாப்பிட்டு விடலாம்

பிறந்த குழந்தையை
என் கைத் தொட்டிலில் இட்டவுடன்
இறுக்கமாயிருந்த
என் முகத்திற்கு

தடைக் கற்களாய் பலவித இடர்கள்

வெளிப்படுத்த தெரியாதவார்த்தைகளுக்குள் புதைந்துள்ளது?!ஆழ் நேசிப்பிற்கானஅன்பின் கவிதைகள்!

என்னை சுற்றி.. புத்தகங்களா…
இல்லை
புத்தகங்களை சுற்றி நானா!!

தாயாய் நின்றபோது வாழ்ந்தேன்.
000

நடைபாதை கடையில் கொட்டிய சாமான்; ஒட்டிய வயிறுடன் நடை வியாபாரி !

தலைமுடியை நீளமாகவோ
குறுகவோ தரிக்கிறாய்
உன்னிடமிருந்து பறந்து சென்ற
இருபது வயது என்னும் மயில்
உன்
மகளின் தோள் மீது

தண்ணீரில் தாமரை
தள்ளாடும்;
வீழுமோ?

என்னிடமிருந்து
எதைக் கொண்டு
போகப் போகிறாய்
ஒன்றுமில்லாததையா

அடையாளக் குழப்பத்தால்
வேறு யாரையோ கொன்றுவிட்டார்கள்
இறந்தவர் தன்னைச் சரியாக அடையாளம்
காட்டிக்கொள்ளாதது யார் குற்றம்?
நீங்கள் கொடி பிடிக்கும் ஆள்தான் சாகவி

புத்த பூர்ணிமையை மறந்துவிடுங்கள்
எந்த விரல் நிலவைச் சுட்டுகிறதோ
அந்த விரலைக் காட்டித்தாருங்கள்
——

கண்ணை மூடிக்கொண்டு சில நிமிடங்கள்
தூங்கா விட்டால் தட்டாமாலை
சுற்றுவதுபோல் தோன்றுகிறது.

குழந்தைகளை, பெண்களைக்
கொன்று தீயில் எறிகிறானே
அவனுடைய குரு எனக்குச் சகோதரன் முறை

காரக்கறியாகி கமகமக்கிறது. வெள்ளரிக்காய் தக்காளி போட்ட

மனதில்
எழக்கூடாத
நினைவலைகளாக
நட்டநடு தெருச்ச்சண்டைகளும்
அடிதடிகளும்.
ரத்தம் சிந்தலும்

அவர் தொந்தியில் ஒட்டி இருக்கும்
ஒரு ரூபாய்க் காசுக்காக

தொந்தி கணபதியே
தினமும் எனைக்
காப்பவனே !
ஆனை முகனே

ஒட்டுத் துணியும் எனக்கில்லை!
உன்னைப் போல நான் பிள்ளை!
கட்டிக் கொள்ளவும் மனமில்லை!
கடைசி வரையிலும்

வணக்கம் வணக்கம். பிள்ளையார். என் வணக்கத்துக்குரியகடவுள்எழுதத் துவங்கும் போதுஉ போட்டு எழுதலாம்எளிதாகப் பிள்ளையாரை வணங்கி விடலாம்.மாடர்ன் ஆர்ட் படமாக வரையலாம்கதையில் கொண்டு வரலாம்.கவிதையாகச்சொல்லலாம்.எதற்கும்எப்போதும்.வளைந்துகொடுப்பவர்.அவரை இன்று கும்பிடுவோம்.அவர் பிறந்தநாள்இன்று

ஆனை முகனைக் கேட்டேன் -மன
ஆழம் காட்டு என்று !
தானை விட்டு வந்தால் – அது

நிஜ ரயில் ஏறி
சன்னலோர‌ சீட்டுக்கு
சண்டையிட்ட அநுபவம்

அவரை வழித்துணை
என்றே நினைத்தேன்!

பாரதம் ‘ எனும்நம் நாட்டின்
பழம்பெயர்க் காரணத்தின்
வேரதைத் தேடித் தேடி
விளக்குவர் பலவாய் மேலோர்!
ஆர்வலர் தொடர்ந்து செய்க

சனாதனம் பற்றிய சர்ச்சை
எஸ்ஸார்சி

கடிகாரம் ஓடாமல்
நின்று விட்டதால்

செவ் ஒளிர் நெற்றிக் குங்குமத்
துகளின் அக்நி குஞ்சொன்று தா
நெறித்து நிற்கும் புருவங்களின் வில் அம்பும் வேண்டும்

இப்போது அதிகத் தொலைவில்லை வீடு.
என் கால்கள் நடக்கும் சாலை ஒரு வலது திருப்பத்தில் அதன் கதவுகளில்.
ஒரு சின்னப் படகை கடலில் கொண்டு சேர்க்கும்

கரு மேகம்
வரைந்து செல்லும்
வெற்றுருக்களின்
அர்த்தங்கள்