கவிதை

மலைகளுக்கு கால்கள் உண்டுஎனஅறிவித்திருக்கிறது மழைஅதற்கு கண்கள் இல்லை என்பதைகுவிந்துகிடக்கும்உயிர்சடலனங்கள் மீதுஎழுதியிருக்கிறது நெடுநாள் பசிகொண்டஅரக்கனைப்போல்மனித உயிர்களைஅள்ளி விழுங்கி இருக்கிறதுஅந்த மலை கதைகளிலும்கற்பனையிலும்கண்டிராதமலை விழுதல்மழையாலா?மனிதர்களாலா?பட்டிமன்றங்கள்நடந்தேறிக்கொண்டிருக்கிறதுஇங்கு மலையும்,மழையும்,சேர்ந்துவயநாட்டு மக்களுக்குவாக்கரிசி இட்டுயிருக்கிறது மீட்பு பணிகள்துரிதமாய் இயங்கினாலும்அதை விடதுரிதமாய்உயிர்களைஉரமாக்கி கொண்டிருக்கிறதுஅந்த நிலம் கருணை உள்ளம் கொண்டவர்களின்கண்களிலும் மழைகாவுகொண்ட உயிர்களைக்காணும்வேளையில்நெஞ்சிலும் …

தோண்ட தோண்ட வரும் சடலங்கள்விதவை மண்ணின் வேதனைபிரசவத்தில்.வெட்டிய மரத்தை விற்றவன்மாளிகையில்வெட்டிய கூலியின் குடும்பம்மண்ணுக்கடியில்.மக்களை மக்களுக்காகமக்களே கொல்லும்கொடுமைக்கு பலியானது கேரளம்.

மழை நாட்களில்என்றும் மாறாதவைஈரச் சிறகுகளைஉதறாமல்பறந்து வரும்கருங் காகங்களும்அது கொண்டு வந்துசேர்க்கும்நினைவுகளும்

 முட்கள்ரோஜாவின்பாதுகாவலனெனபெருமை கொள்கிறது! ரோஜாதான் முட்சிறையில்சிக்கித் தவிப்பதாய்தலையசைத்து அசைத்துயாரிடமோ விடுதலைகேட்கிறது! நான் இல்லையெனில்நீங்கள் யாரேனகேலியாய் சிரித்துமுள்ளையும் மலரையும்காத்து நின்றதுவேர் கொண்ட செடி! அது செடியல்லபிரம்மம்!பிரம்மனுக்கேது விடுதலை! 30-07-2024

நட நீநடைப் பாதையில்இல்லையேல்நட நீவலப்பக்கமாய்நடப்பாயேல்முன்னிருந்துவருவனவைஒவ்வொன்றும்உன்மேல்ஏறவரும்.பார்த்து நீஒதுங்கிடலாம்.பின் விருந்துவருவனவைஉன்னருகேவரவே வரா.ஒதுங்கியேபோம்.குறுக்கே தாண்டவிரும்புவாயேல்இடம் பார்த்துவலம் பார்த்துமேலும் ஓர் முறைஇடம் பார்த்துநீ தாண்டியேதாண்டிடுவாய்.பாதை விதிகள்இவையெல்லாம்தெளிவானவைமிகமிகத்தெளிவானவை.

என்னுயிர் மண்ணே, உனக்கு ஏன் இந்த கோபம்?வயனாட்டின் வாழ்வையே புரட்டிஅடித்து எதை சாதித்தாய்? வீடும் வாசலும் சரிந்துவிடும் கண்ணீர் மட்டும் எதிலும் எங்கும். கேரளத்தின் அழகில் மயங்காதவர் இல்லை.அதேஅழகில் மறைந்து இருந்து கொல்லும்வேகத்தை என்னவென்று சொல்ல? எங்கு நோக்கினும்ஏலக்காயும், காபி தோட்டங்களும், …

ஒரு குட்டிச்சுவர் இடிவதுபோல
மலைகள் இடிந்து விழுந்த இரவில்
அடிவாரத்தில் உறங்கிக்கொண்டிருந்த மக்கள்
ஒரு பேய்க் கனவு கண்டனர்
மலைகள் பிசாசுகளாக எழுந்து வந்து
நீர்க் கரங்களால்
யாவற்றையும் தின்னும் கனவு

வாசல் நாற்காலிமழையில் நனைந்து கொண்டிருப்பதுநீயே நனைவது போல் இருக்கிறதுபார்ப்பதற்கு மின்சாரம் இழையறுந்த பொழுதுகளில் தான்பின்னி பின்னி மேலேறுகின்றனஇந்த நினைவுகள் யார் வீட்டிலிருந்து வந்தாலும்அழுகைச் சத்தம் முதலில் தொடுவதுஇதயத்தை தானே ஒரு சிறிய மின்னல் தீற்றில்ஜீவலிக்கத் தான்இந்த பூமிஇன்னும் இருட்டாகவே இருக்கிறது மழை …

ஒரு நாள் மரங்களில் இருந்த குருவி முட்டைகளை எடுத்துச் சென்றீர்கள்காடுகண்டு கொள்ளவில்லைஇன்னொரு நாள்குருவி கட்டிய கூட்டை சிதைத்தீர்கள் ஒன்றும் சொல்லவில்லை காடு .உங்கள் அவரைக் கொடிக்கு முட்டுக் தர அந்த மரத்தின்கிளையை வெட்டினீர்கள்விக்கித்தது காடுஇன்னொரு நாள் அறுவை எந்திரத்தை நட்டு வைத்தான் …

நன்றாக உலர்ந்தவிட்ட போதும்கொடியைவிட்டு அகற்றாமல்ஆடைகள் ஒருநொடி பார்க்கையில்காற்றில் படபடப்பதை நிறுத்த வேண்டுமா கொடியிலிருந்த களைந்த ஆடைகளின்சுருக்கங்கள்வாழ்தலில் நேர்ந்த ஒரு அவமடிப்பாக இருக்கலாமோஉதறாமல் விடுத்த நுண் தூசுகள்சட்டை பையில் சேகரமாயிருந்தனவிழிசாத்தி உயரே நிமிர்ந்து திறந்தேன் மேகமிலா கதிரொளிவயதின் ஊற்றுக் கண்ணை ஓளிர்விக்ககறுப்பு வெள்ளைக்குள்சிறுவனொருவன் …

கண்ணில் விழுந்த மண்துகளின் உறுத்தல்தாங்க முடியவில்லை வீட்டு மருத்துவம்பலன் தரவில்லைமருத்துவரை நாட வேண்டியதாயிற்று கணிசமான வலிக்கும்செலவுக்கும் பின்னரேமண்ணில்லா கண்ணுடன்வீடு திரும்ப முடிந்தது ஆண்டவன் தன்னைமட்டும் ஏனிப்படிபடுத்தி வைக்கிறான்துக்குணி மண்ணால்எவ்வளவு அவஸ்தை எனும் புலம்பல்களுக்கிடையே தொலைக்காட்சியில் செய்தி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது கேரளத்தில் பேரிடர்கனமழையால் மண் …

தயவில்யோ தேவனே உனக்கு.?வயநாட்டிலே என்னஉன் கணக்கு? தாய் உறங்க அவள்மடியில் மகனுறங்க..தயவின்றியே தலையில் இடி இறங்க..வாய்திறக்கவும் வழியின்றி மலையிறங்க..மலையிறங்க கூடவே மழையிறங்க… மண்ணெல்லாம் உடல் புதைய..நிலமெல்லாம் சரிய..கண்ணில்லையோ தேவனே உனக்கு?கருணை என்ற பெயரெதற்கு உனக்கு? கடவுளின் தேசமே..கண்ணீரின் தேசமாச்சே!தண்ணீரில் மிதக்கும்தருணமே நரகமாச்சே!அழகான …

கோப்பையில் ஊற்றிவைக்கப்பட்டிருக்கும் தேனீரைஆளுக்கு ஒரு மிடறுபருகுவதற்காயிருக்கலாம் கை குழந்தை போலகாதுக்கு மேலேஎட்டிப்பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்முதல் நரைக்காகவும் இருக்கலாம் ஒரு வெள்ளை காகித கப்பல் போலஅந்தி வானில் பறந்து கொண்டிருந்தவெண் நாரையை வெகுநேரம்பார்த்ததற்க்காகவும் இருக்கலாம் அல்லதுமொட்டை மாடியில்நடை பயிற்சியின் போதுஎதுவுமே பேசாமல்நீ என் விரல்களைப்பிடித்துக் …

பெண்டுலத்தின்ஆட்டம்கடிகாரத்தின் விசையால் நாட்காட்டியின்படபடக்கும் ஓசைகாற்றின் திசையால் அண்டை வீட்டுக்காரியின்ரோஜாச்செடியும்என் வீட்டிற்குள் கிடக்கிறதுநிழலால் வாழ்ந்தேதீர வேண்டும்கட்டாயத்தில்இரு வேறு உயிர்கள் இங்குஎல்லாம் அப்படித்தான்ஒருவரின் கைப்பிடிக்குள்ஒருவரின் வாழ்க்கை சுயம் தேடிநிற்பவையெல்லாம்அல்லாடிக் கொண்டிருக்கிறதுபட்டமாய் பாரபட்சமின்றிவிழுங்க காத்திருக்கிறதுஆறடி மண்.

ஒரு சிறிய கல் அல்லதுஒரு சிறிய தடுப்பு ஏதுமின்றிக்காற்றுக்குப் படபடக்கிறதுஒரு சிறிய கதவு. யாரும் உட்புகவில்லையாரும் வெளியேறவும் இல்லைகாற்றும் நிற்கவில்லை. கைகட்டி நிற்கின்றனவீடும் பொதுவெளியும். காரணமும் காரியமும் அறிந்துசிரிக்கும் தச்சன்தயாராக வைத்திருக்கிறான்மேலும் 365 தாழ்ப்பாள்கள்.

நேற்றுவரைஇருப்பது போல்இருந்து வந்தான்.இன்றவன்இல்லவேயில்லை. “மகராசன் ! ஐயோ!போய் மறைந் தான்’என அவனைஅறியா தாரும்தவியாய்தவிக்கின்றார். இன்றுவரைஇல்லாதது போல்இருந்து வருகின்றேன்.நேற்று நான்இல்லவேயில்லை.“நடைப்பிணம்! சீச்சீ!நடமாடித் திரிகின்றான்”என என்னைஅறிந்தோறும்நகையாய்நகைக்கின்றார்.

நல் நினைவுகளைநிலத்தில் விட்டுசெல்பவர்கள், செவ்வனேசென்று இருப்பர்.தாபம் அவரை ஒருபோதும் தாக்காது.இருக்கும் போதுஇருந்து வாழ்பவர்,மறுமையிலும் அவ்வாறே; வருந்தார்.தீதென அறிந்துதீச்சொல் அறையார்.நினைவு நாள்அனுசரி; தவறில்லை;நயந்து.பயந்தல்ல; அன்னமும்,ஆடையும்,இன்வார்த்தையும், நற்பொருளும்,அளி; உன் தகுதியில், அவர்க்கு.எடுப்பதில் முனைவர்க்குகொடுப்பதிலென்ன மனநிறைவு;உனக்கு? வருடம்இரு முறைதம்பியர்,தங்கையருடன்சேர்ந்து நீத்தோர்நினைவில் நீந்தி,இன்புற்று இருக்க உன்னால் முடியுமெனில்அதுவே …

ஓடி,ஓடிதேடி அலைந்தபிறைதன்னில்பௌர்ணமியைக்கண்ட பெருமிதம்… ஒற்றையடிப்பாதைதன்னில்இரு திசைகள்உணர்ந்ததருணம்… ஒரு இருண்மையைகைப்பிடித்துநடக்கையில்தன்னிலிருந்தேபுறப்பட்டக்கலங்கரைவிளக்கம் இங்கேபாதைகள்எல்லாம்நமக்குள்பார்க்கும் விதத்தில்ஆயிரம் ஓட்டைகள்

மழை பெய்துக் கொண்டிருந்ததுஇவனுக்காக அழுவது போல. திண்ணையில் நின்றபடிமழையைபார்த்துக்கொண்டிருந்தான்வீட்டிற்குள் அழுகை சத்தம்இவன் அழவில்லைஇவன் ஆண்மகன்.அதனால் அழவில்லைஆனால் அழவேண்டும்போலிருந்தது சார்லி சாப்ளின்மழையில் நனைந்தபடிபிறருக்கு தெரியாமல்அழுவேன் என்றதுநினைவுக்கு வந்தது. சட்டென தெருவில் இறங்கிமழையில் நனைந்தபடிநடந்தான் சில அடிகள் வைப்பதற்குள்பின்னால் சத்தம்.திரும்பி பார்த்தான்அவன் அம்மாஇவன் தலைக்கு …

தயார் நிலையில்இருக்கிறதுஇராணுவம் என்றுமக்களுக்குத்தொலைக்காட்சி செய்தியில்தைரியம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார் அதிபர் ஒருவர் கண்ணீர்துடைத்துக் கொள்கிறாள்ஓர் அன்னை எல்லைக்குஇரண்டு பக்கம் இருக்கும்சிப்பாய்களுக்காகவும்!

தினக்குரல் # விதைகள்மட்டுமல்ல,வினைகளும்புதைக்கப்படவேண்டியவைஇம்முறைஎம்முறையிலும் அவைவிளைந்து விடாமல்…

பக்கத்து வீட்டுப்பெண்ணைப்பார்த்துத் தெரியாமல்கண்ணடித்தேன்என்னை முறைத்துப்பார்த்தாள்என் வயதைநான் கவனிக்கவில்லை

யாரோ அந்த அவள்காதலைஎழுதினாள்மகிழ்ந்தேன் காமத்தை எழுதினாள்புகழ்ந்தேன் கலவியை எழுதினாள்கலங்கினேன்

பட்ஜெட் பற்றியசெய்தியாளர்கேள்விக்கு எப்படி போட்டாலும்துண்டு விழுகிறதுமாத கடைசியில்கைமாத்து வாங்கிசமாளிக்கிறேன்என்றான்இந்திய குடிமகனாய். ()

எல்லா வேளைகளிலும்உங்கள் குழந்தைத்தனங்கள்ரசிக்கப்படுவதில்லை… எல்லா பொழுதுகளிலும்உங்களது வேசங்கள்பொருந்துவதில்லை.. எல்லா நாட்களிலும்உங்களுக்கான நாள்அமைந்து விடுவதில்லை.. எல்லா பயணங்களிலும்உங்களின் இலக்குவந்து விடுவதில்லை.. எல்லா மனங்களிலும்உங்களுக்கான அன்புகிடைக்கப்பெறுவதில்லை.. எல்லா முயற்சிகளிலும்உங்களுக்கான வெற்றிகிடைத்துவிடுவதில்லை.. எல்லா எழுத்துக்களிலும்உங்களுக்கான வரிகள்கண்டறியப்படுவதில்லை.. எல்லா நியாயங்களிலும்உங்கள் நியாயங்கள்பேசப்படுவதில்லை.. இந்த கவிதை கூடஎல்லா நேரங்களிலும்பேசப்பட …

தன் பிம்பத்தைக்கண்ணாடியில் அல்லநீரருந்தும்ஓடையில் கூடப்பார்த்துக் கொள்ளாதுநடந்து போகிறது வேங்கை யாரும்அடைமொழிகளோடுஅறிமுகம்செய்விக்காமல்பேசத் தொடங்குகிறது கிளிபாடிக்கொண்டிருக்கிறது குயில் அகந்தையோடு அல்லஇயல்பானகம்பீரத்தோடுநடக்கிறது மயில் தன்னை இன்னுமின்னும்வியந்து பார்க்கின்றனர் மனிதர்கள்என்பதறியாதுஇயங்கிக் கொண்டே இருக்கின்றன எறும்புகள் இந்தக் கவிதையைவாசித்துஒன்றும்ஆகப் போவதில்லைஇந்தக் கணம்சன்னல் வழிஎன்னை உற்று நோக்கிக் கொண்டிருக்கும்வீட்டு மொட்டை …

நாள்தோறும் பேருந்தில் ஏறியவுடன்மூன்று பேர் இருக்கையில் உடைமைகளைபரப்பியபடி ஒற்றை ஆளாய் அமர்ந்திருக்கும் பெண்மணிநகர்ந்து இடம் தரும் வரை…நின்று கொண்டிருக்கின்றேன்..என் தோள்பையின் கனத்தையும்புன்னகையின் வீரியத்தையும்என்றாவது ஒருநாள் உணர்த்தி விடமுடியுமென்றபெருநம்பிக்கையை கைப்பிடியாய் பற்றிக்கொண்டு….

தமிழில் : க.மோகனரங்கன் கவிஞன் என்பவன்சிறந்த சிகிச்சையாளன் என்றும் கருதப்படுகிறது.அந்த வகையில்கவிதைச் செயல்பாடானது பேயோட்டுதல்,செப்பிடு வித்தை காட்டுதல்ஆகியவற்றோடு கூடுதலாக,பழுது நீக்கும் பணியுடனும்சம்பந்தப்பட்டிருப்பது.ஒரு கவிதையைஎழுதுவது என்பதுஅடிப்படையான காயத்தை,அதன் கண்ணீரை சரிசெய்வதாகும். ஏனெனில் இங்கே நாம் எல்லோருமே காயமடைந்துள்ளோம்.

அலெக்ஸ் இந்ரஜால் காமிக்ஸ் படிக்ககொடுப்பான்கந்தசாமிகால்பந்து கபடிவீரன்சிராஜுதீன் பிரியாணிசாப்ட்ரியா மாப்ளஎன்று அன்புடன்கேட்பான்பரமசிவம்அவன் கடைபொட்டுக்கடலைஒரு கைப்பிடிகூட கொடுப்பான்பாஸ்கர் எனக்குசைக்கிள் ஓட்ட கற்றுக் கொடுத்தான்கண்ணன்டேபிளில் தாளம்போட்டுக் கொண்டுமங்கியதோர் நிலவினிலேஅற்புதமாகப் பாடுவான்சுப்புராஜ் தான்அந்த மாதிரிகதைகள் அதிகம்சொல்வான்கல்லா மாங்காஅடிக்க தனி கும்பல்நவராத்திரி சுண்டலுக்குஒரு தனி செட்டுகுளத்தை எல்லோரும்துவம்சம் செய்யநான் …

ஆடியில்என் தலையைப்பார்த்தபோதுஇவ்வளவு தூரம்நரைத்து விட்டதா என்று தோன்றியது நான் முகத்தைத்திருப்பிக்கொண்டேன்ஹே..ஹே.. என்று பழித்தது ஆடி

உலகின் மூலை முடுங்கெங்கும் ஒலிக்கும் உன்னதக் கேள்விஎன்ன செய்யப் போறீங்க… உதாரணத்திற்கு ஒன்று…கள்ளக்குறிச்சியில் கள்ளச்சாராய சாவு …எண்ணிக்கை அதிகரிக்க அதிகரிக்க …ஆவேசமாக, அழுகையாக, ஆதங்கமாகஆயிரம் குரல்கள் ஒலிக்கின்றன…என்ன செய்யப் போறீங்க….அடுத்தொரு பிரச்சினை வரும் வரை ஒலிக்கும்….பிறகும் ஒலிக்கும்… அடுத்தப் பிரச்சினைக்காக … …

ஒன்றையொன்று கடக்கும் விழைவுடன்
வாகனங்கள் குறிக்கின்றன
விலகிச் செல்ல ஒருவரும் இல்லாதிருக்கும்

எனக்கு நனைவது பிடிக்கும்எனவே குடை எடுத்துச்செல்வதில்லைமழை இயற்கையின் அற்புதம்அதற்கா கறுப்புக் கொடி காட்டுவதுபூமி மீது வானம் கொள்ளும்கருணையே மழைநான்கு சுவர்களுக்குள்அடைபட்டுக் கிடந்தாலும்வானத்துக்குக் கீழே தான்நாம் வாழ்கிறோம்மழைக்காலத்தில் மட்டுமேவரும் குடைகளின் திருவிழாமற்ற நேரங்களில்கேட்பாரற்று தூசி படிந்துஓர் மூலையில் உறங்கும்குடைக்கம்பியில் சிலந்திவலை பின்னும்கறுத்த மேகமும்ஈரக் …

அமெரிக்க பூர்வீகக் குடிகள்அரைக் கோடிபேர்அமெரிக்க மொத்த ஜனத்தொகையில்ரெண்டு சதவிதம் இது98 சதவிதம் வந்தேறிகள்சமூகம்தான் இதுஅமெரிக்காவில்326 நிலத்திட்டுகளில்வாழட்டும் அவர்கள்ஒதுக்கிக் கொடுத்திருக்கிறார்கள்ரிசர்வேஷன் நிலம்.சட்டம் ஒழுங்குநிதி ஆளுகையெனபூர்வீக குடிகளின்அத்தனைப் பிரச்சனைக்கும்மொத்தமாய் அரசாங்கமேபொறுப்புமக்களால் மக்களுக்காகமக்களுடையஎன்ன விளக்கம்தருவார்களோ. கவிதை வாசிப்பு இணைய அரங்கு

குடியிருப்புப் பகுதியில்யானையின் கால்த்தடம்கோவில் யானை போலல்லகாட்டு யானைகள் மூர்க்கமானவையானையைக் குறித்த வதந்திஅப்பகுதி முழுவதும்தீயாய்ப் பரவியதுதினந்தோறும் விதவிதமானபுரளிகள்காத்திருந்த வனத்துறையினரின்கண்ணில் விரலைவிட்டு ஆட்டியதுஅக்காட்டு யானைஎதைத் தேடி வந்திருக்கும் எனஅவர்களால் யூகிக்கமுடியவில்லைமாநிலத்தின் மொத்தகவனமும் அவ்வூரின்பக்கம் திரும்பியதுபெண் யானைக்குமதம் பிடிக்காதுஎன்ற செய்தி சற்றுஆறுதலாய் இருந்ததுஇரவில் நடமாட வேண்டாம்என …

கூரைத் தீயின் ஓரச் சிவப்புவேடிக்கை காட்டியதுவினாடி நேரம்தான் விறுவிறென்று மேலேறிவிழுந்ததும் தெரிந்ததுதீ சுடும் என்று தோல் எரிந்து கரியாகிதுவளும் போது பஞ்சு மிட்டாய் வாங்கி வரும்அப்பா நினைப்போடும்பாடம் சொல்லித் தரும்அம்மா நினைப்போடும்தோளில் தூங்க வைக்கும்தாத்தா நினைப்போடும்பக்கத்தில் படுத்திருக்கும்பாட்டி நினைப்போடும் துடிதுடித்தபடியேதூங்கிப் போனோம்

நிழல்களின் வழியேபாதை கண்டு பயணிப்பவன்நான் நிழல்களில் தான் பேதங்களில்லைஇனம் மதம் நிறம் பால் எனபாகுபாடுகள் இல்லை சில நேரம் குதித்து குதித்து வரும்நிழல்களை பார்க்கும் போதுமனதை பார்ப்பது போலவே இருக்கும் நடனமிடும் சுடரின் நிழல்நடராஜரின் அம்சம் திரியின் நிழல்பேசும் மௌனத்தின் நாவுகள் …

அமைதியாக இருந்தது அந்தக் குளம்நான் எறிந்த கல் அலையலையாய்தாத்தாப் பூச்சி பறப்பது போலநடனமிட்டு அதன் சலனத்தின் மேல்எழுதி எழுதி மூழ்கியது.அரசிலைகள் கீழ் நோக்கி வளைந்துஅதைப் படிக்கப் பார்த்தன.மதியின் ஒளியும் அதை ஆய்வு செய்யப் பார்த்ததுமௌன குருவும், அங்கிருந்த பிள்ளையாரும்சிரித்த ஒலி அதன் …

(இன்றைய சொல் புதிது ஜூம் நிகழ்வில் நான் வாசித்த எனது கவிதைகள்) குனிஞ்சு படிக்கிறப்போகுப்புன்னு மின்னுச்சாநிமிந்து பாத்தாக்கநெருப்புன்னு தெரிஞ்சுச்சா ஓடக் கிளம்புறப்போஓலைத்தீ தடுக்குச்சாசுத்திக் கரும்புகையாகண்ணைக் கருக்குச்சா கத்திக் குரலெடுக்கதொண்டை அடைச்சிருச்சாதண்ணித் தாகத்தில்நாக்கு வறண்டுடுச்சா வீட்டாரின் நினைப்பெல்லாம்விக்கலாய் வந்துச்சாவெளையாண்ட இடமெல்லாம்கண்ணுக்குள் ஓடுச்சா பக்கத்துப் …

குற்றுகர முற்றுகரச் சந்திகளைசீர்சீர் ஆய்ப் பிரித்துதளை தளையாய் அடித்துஒரு ஒற்றை வைத்துசுற்றிச் சுற்றி வந்துஎங்கும் மை நிரப்பிஎழுத்துக்களை உருவாக்கிபொருளைச் சேர்த்துவார்த்தைகள் ஆய்ச் சேர்த்துஒவ்வொரு வாக்கியத்திற்கும்கமா மற்றும் முற்றுப்புள்ளி வைத்துஏதாவது சொல்லியாக வேண்டும்நமக்கேன் வம்பு

உங்கள் நண்பரை சொல்லுங்கள்நீங்கள் யாரென்று சொல்லுகிறேன்என்றார் ஒரு பேரறிஞர் நான் சொன்னேன்நீங்கள் யாரென்று சொல்லுங்கள்உங்கள் நண்பர்களை சொல்லுகிறேன்முழித்த முழி முழியையே முழுங்கும் போலநீங்கள் யாரானால் என்னநான் யாரானால் என்னஅனாவசியக் கேள்விகள்அனாவசிய பதில்கள்எதையும் நிரூபிக்காமல்சற்று சும்மா இருங்கள்

அறையில் நான்தனியே இருந்தவரைஅறை காலியாக இல்லை. ஜன்னலை மூடிகதவைச் சாத்திவெளியே வந்தபின்அறை காலியாய்இருக்கிறதெனத்தோன்றியது. காலியாகத்தான்இருக்கிறதாவெனதிறந்து பார்த்தால்மீண்டும் அறையில் நான். அறைக் கதவைச்சாத்தியபின்அறை காலியாகத்தான்இருக்கிறதா?. . 14.06.24.

நீ ஒரு பிச்சைக்காரனாய் போ.பிச்சை பிச்சை என்று கத்து.உன் கூக்குரல் தெருமுனைவரை இல்லை.எல்லையற்ற பெருவெளியை கடக்கணும்.உன் பசிக்காக உணவு.சில அரிசி மணிகளில் இல்லை.உன்னிடம் ஒன்றுமே இல்லை.சில சதுரச் செங்கற்கள் தவிரஉனக்கு பிச்சையிடமும் ஒருவருமில்லை.உன்னைத் தவிர. இதனைச் சொல்வதுநான் இல்லை நீதான்

அன்பு என்பதேகாண அரிதான உலகில்கொடூரம் அளப்பரியதாக உளதுஊசி ஏறிய அவள் கைவிரலில்ரத்தம் கசிகிறதுதுண்டித்த ஊசி துடித்துக்கொண்டிருக்கிறதுமேலாளன் வருகிறான் அவன்வணிகப் பேச்சோடுசிகித்ஸைக்கு வேண்டியஅன்பு கூடவா இல்லைதுணிகள் எங்கும் சிதறிக் கிடக்கின்றனமனிதன்நிர்வாணமாய்த் திரிகிறான்நகரமெங்கும்அன்பைத் தேடிபயத்துடன்

விற்பனைஒரு அழைப்புநீங்கள்ஏதாவது ஒரு இடத்திலாவதுவாங்கியாக வேண்டும்மனைவியைபிள்ளைகளைஇத்துடனில்லாதுகடைகளில் ஏதாவதுஇன்றைக்குஇலக்கியம் ஒரு பொருள்அது உயிரல்லாததுஉயிருள்ள இலக்கியம்இன்றைக குமௌனமாய்ப் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றதுநீங்கள்ஏதாவது ஒன்றைச் சொல்லியாக வேண்டும்

காஃபி வெறும் பழக்கமல்லவெற்று நடைமுறையும் அல்ல காஃபி ஒரு கடிகார முள் சிலருக்கு –காலத்தைச் சரியாகக் காட்ட வேண்டும்அன்றாடத்தின் ஒவ்வொரு காஃபியும் காஃபி அருந்துவதற்கு அல்லபேச வைப்பதற்குசொக்க வைப்பதற்குநாக்கிலேயே குடியிருப்பதற்குநினைவில் தங்கி வாட்டுவதற்கு விரலில் சுற்றிவிட முடியுமெனப்படும்டாக்கா மஸ்லின் சேலை போலவேஇறுதிச் …

ஒரு சிறிய தேங்காய் சில்லுக்காகபொறியில் அகப்பட்டுசெத்துப் போனபருத்த எலியின் குரு மிளகு கண்கள்இன்னும் மனதிற்குள்உருண்ட படியே தான் இருக்கின்றன வெட்டுப்பலகையில்விறைத்துக் கிடக்கும்கெண்டை மீனின்விரிந்த விழிகளுக்குள்கடல் வண்ணம்தீர்ந்து விடாமல்இன்னும் கொஞ்சம்மிச்சமிருக்கிறது பாதியில் முறிந்து போனஒரு அந்தரங்க கவிதை கூடதொண்டைக்குள் மாட்டிக் கொண்டகெளுத்தி முள்ளைப் …

சற்று நேரம் அப்படியே நில்லும்ஆதித்யரே!சந்தி பண்ணி முடித்து விடுகிறேன்.கொஞ்சம் காயத்ரியை வாங்கிக் கொண்டுதெம்பாகச் செல்லும் வே! நாளை உதயகாலம் ‘பல்’லென்று விடிவீர் தானே?யுகம்யுகமாய் எரிந்து கொண்டிருப்பதாய்சலித்துக் கொள்ளாதீர்!ஒரு நாள் நீர் உதிக்காமல் போனால்என்னாகும் என நினைக்கவே இயலவில்லை. இருந்த வரை பெற்றோர் …

அடம் பிடிக்கும் மரங்களை இடியால் அதட்டிகுளிக்க வைத்த பின்சளி பிடிக்காமல் இருக்ககாற்றால் நீரை ஒற்றி எடுக்கிறதுமழை

:இருக்கிறார்கள்எல்லோரும் இருக்கிறார்கள்எல்லோரும் கவனமாக இருக்கிறார்கள்எல்லோரும்மிக கவனமாகஇருக்கிறார்கள்எல்லோரும்மிக மிக கவனமாகஇருக்கிறார்கள்இருக்கிறார்கள்.

குளிர் கண்ணாடிகளைஅணிந்து கொண்டேன்சாயம் பூசப்பட்ட உலகம்ஒருவிதத்தில் அழகாகவே இருந்தது.சாயம் பூசப்பட்ட மனிதர்கள்என் கண்களை உற்றுப் பார்த்தனர்ஒருவன் என்னைக் கேட்டான்ஏன் இந்தக் கண்ணாடி..ஆயிரம் காரணங்களைநான் கூற எத்தனித்தேன்உண்மையை அவன் நம்பவேயில்லை.கணணாடியைக் கழற்றி வைத்தேன்உலகம்ஒருவிதத்தில் அழகாகவே இருந்தது.

நிறைவேறுமா?நிறைவேறாதா?பதற்றத்தைகையில் பிடித்தபடிஅழைத்துச்செல்கிறான்கனவை… நெருக்கடிகள் சூழும் வேளையில்திருவிழாவில் கைநழுவும்குழந்தையைப் போல்தொலைக்க நினைப்பான்.. கொள்கைப் பிடிமான நாளில்கலவி முடிந்துநெற்றியில் முத்தமிட்டுஅணைத்துக்கொள்ளும்தலைவனைப்போல்மகிழ்வான்.. பசியை நிரப்பி விட்டுகலைகூத்தாடியைவேடிக்கை காணும்கனவிற்கு மட்டும்எந்தவொரு வலியுமில்லை விரட்டி அடிக்கமுடியாமல்ஒட்டிக்கொண்டகனவினால்பொதிசுமக்கும்கழுதையாய்மாறியமன முதுகில்மட்டும்எப்போதும்பள்ளம்.

அம்மாவுக்கு நான்அடிக்கடி வந்து பார்ப்பதில்லைஎன்று என்மீது குறை.எப்போதும் உடனிருப்பார்என்று நம்பிய அப்பாஇடையிலேயேஇல்லாமல் போய்விட்டார்.சகோதரர்களோடு பெரிதாகசச்சரவு ஏதுமில்லை.காதலைச் சொன்ன பெண்யாரையோ கல்யாணம் செய்துகொண்டுநிறை வாழ்வு வாழ்கிறாள்.உற்ற நண்பர்கள்ஒரிரண்டு பேர் உண்டுஅவர்களும் அவ்வப்போது காணாமல்போய்திரும்ப வருவார்கள்.வேலை செய்யும் இடத்திலும்வேற்றுமை பாராட்டுபவர்கள்இருக்கவே செய்கிறார்கள்.வீடு வேறு வழியில்லாமல்என்னைச் …

… — * — * — * — * — * —..

முதல் முறைஇசைக்கருவி ஒன்றைகையில் ஏந்தி நிற்கிறேன்.அதன் முறுக்கேறிய தந்திகள்மீட்ட அழைக்கின்றனஎன் விரல்களை.மீட்டலின் நீட்டலில்மெல்ல பரவுகிறதுஅறை எங்கும்ஒரு அபசுரத்தின்முதல் சுரம்.

மீனுக்காக வளைந்து தவமிருந்தகொக்கின் தலைச் சிறகைச்ஊதி சிலுப்பி செல்லும் கூதற் காற்றிடம்பனித்துளியில் பதுங்கி இருந்த கொக்கின் பிம்பம் கேட்டதுகூ சவில்லையா உனக்குவெண்ணெய் மெத்தையை தடவிப் படரும் சுகம்அரிதினும் அரிதானது என்ற கூதற் காற்றைப் பார்க்கசற்றே தலை நிமிர்ந்த கொக்கின் ஒற்றைக்காலின் கீழேவாளை …

வயது வித்தியாசம்பார்க்காமல் வருகிறதுபல கவலைகள்..வயது வித்தியாசம்பார்த்து வருகிறதுசில கவிதைகள்.. ஒரு படிக் கவலைகளால்கனவுகளெல்லாம்கண்ணீராய் ஓடுகிறது..ஒரு பிடிக் கனவுகளால்கவிதைகளெல்லாம்கானல்நீராய் ஓடுகிறது.. ஒரு கவலைமனசெல்லாம் அப்பிக் கொண்டால்துயரக் கவிதை பிறக்கிறது..ஒரு கவிதைமனசெல்லாம் படிந்து கொண்டால்துயரமே பிறக்கிறது.. கவலைகள் நம்மை எப்போதும்அழச் செய்கிறது…எப்போதாவது எழுச் செய்கிறது..கவிதைகள் …

புரிதலெனும் எண்ணைய் வார்க்க
தரமாகும் தாம்பத்யம்
முறுகலெனும் மகிழ்வு கூட்டி

மாதா கோவில் மணி ஓசைமசூதியின் தொழுகை ஒலிஆலய மணியின் ஓசைகூடவே குண்டு வெடிக்கும் பேரிடிமக்களின் அழுகுரல், ஓலம்எல்லாமே காற்றில் கலந்து வருகிறதுசெய்தித் தாளில்அரசியல் தலைவர்களின் கண்டன அறிக்கையும்ஊடகங்களில்ஆவேசமான காரசார அலசல்களும்சடங்காக முடிகிறதுதோளில் பாடச் சுமைகளுடன்ஒட்டகங்களாய்பள்ளிக்குச் செல்லும் குழந்தைகள்ஒன்றுமே நடக்காதது போலபடித்தவனும், பாமரனும்காலையிலேயேவரிசையாக …

நாதம் கேட்டது உள்ளது
எங்களுடைய நாடக ஒத்திகைகளில்
நானும் நண்பர்களும் சொக்காயைப்

தன் நெஞ்சில் உள்ளங்கையை வைத்து
தலைகுனிந்து நன்றி சொல்கிறார் …..
எப்போதாவதுதான் வாய்க்கிறது

பூசாரியின் வசதிக்கேற்ப
ஒரு வேளைதான் பூசை
அவருக்கு இது போல
கையில் எட்டு கோவில்கள்

சட்டென்று
தலையில்
விழுந்து

படிக்காத மேதை பாரு
பள்ளிகள் பல திறந்தாரு
மழலை மொழி புரிந்தவரு
மாணவர்கள் பசி தீர்த்தாரு

உன் வீட்டு மாடிக்
கிளிக்கூட்டத்தைத் தன்னிடத்தே
அழைத்துக்கொள்கிறாள் சிறுமி

கணவனுடன் செல்வதற்கு
கடந்து போன தருணம்
கலங்கிய கண்களுக்கு
சாட்சியாய் இருந்தவன்

ஒரு நண்பனின் பிறந்த நாளும்
இன்னொரு நண்பனின் நினைவு நாளும்
ஒரே நாளில் வரும்போது
ஒரு புறம் பகலாகவும்

இப்போது
ஆம் க்கும் இல்லைக்கும் இடையில்

ஆசைக் குளத்து மீனாய்
ஆணோ அலியோ பெண்ணோ
பாசக் களிப்பில் நீந்தி

இருமை வேண்டேன்!
இருமை வேண்டேன்!
வெறுமனே புலம்பாதீர்!

தெப்பலாக நனைந்து
விடு திரும்பியதில்லை
முழங்கால் அளவு மழை நீரில்
நடந்து சென்றது இல்லை

ஒரு பாம்பின் எலும்புக்கூடு
நைந்து கிடந்தது
ஒருவன் சொன்னான்
இது கரையான் புற்றில்லை

ஆத்மாநாம் அன்பிற்காக ஏங்கியவர். பிரமிள் ஆத்மாநாமின் இரங்கல் கூட்டத்தில் சுட்டிக்காட்டிய ஆத்மாநாமின் கவிதை ஒன்றின் மூலம் நாம் அறிந்து கொள்ள முடியும்.

இவை அனைத்தும்
காரணம் அறிந்தவை
அறியாதது

கைஇருப்புக்குள் தான்
தன் கோட்டையை
கட்டவேண்டுமென

ஏனென்று கேட்கிறார்கள்
ஒன்றுமில்லை என்கிறேன்
உண்மையில் சொல்வதற்கு
ஒன்றுமில்லைதான் போலும்

ஆனால்
இன்று மருத்துவர்
தேவைகளைவிட
மருந்துகளின் தேவை
அதிகம்

பள்ளிக்கு செல்லும்
பிள்ளை போல
அள்ளி எடுத்து
அணைத்தவள்

ஒருத்தரை
ஒருத்தர்
சொல்லிக்கொள்வதில்
நிறைவு கொள்ள முடியாதென

அவர் தன்னையும் தொலைத்து
யாவற்றையும் தொலைத்த
மணி நேரத்தில்
தன் குரு உபதேசத்தை

ஹோமியோபதி வைத்தியம்

கடவுள்களெல்லாம் துணையோடு
படைக்கப்பட்ட தேசத்தில் தான்
இப்படி தனிமை பீடிக்கப்பட்ட
சாபம் பெற்றலைகிறான்

எனக்கானகவிதை நோட்டைஅடுப்பங்கரைமூலையில்ஒளித்து வைத்திருப்பேன் உனக்கானநோட்டுகளைபலரும் பார்க்கும்வண்ணம்மேசையில்பரத்தி வைத்திருப்பாய் எனக்கானவிருப்ப பாடலைகெட்போனில்கேட்டுக்கொண்டிருப்பேன் உனக்கானவிருப்ப பாடலைSpeaker மூலம்சத்தமாய் கேட்டுகொண்டிருப்பாய் உனக்கானஉணவை சமைத்து,சமைத்துஎனக்கானஉணவு எது என்பதைமறந்திருப்பேன் உனக்கானவிருப்பத்தைஎன் மீதுதிணித்து,திணித்துஎனக்கானவிருப்பம்தடயமின்றிகாணாமல் போயிருக்கும் இங்கேஎல்லாம் அப்படித்தான்உன் அதிகாரத்தின்கீழ்தான் நான்இருந்தாலும்நீ சொல்வாய்என் இல்லத்தலைவியென்று

நிலையானது நீயும் இல்லை,
நானும் இல்லை.
பஞ்ச பூதங்கள் மட்டுமே என்றும்

வயதென்பது வெறும்
எண்தானா அல்லது
செய்திகள் சொல்லும்

விற்காமல்
வீட்டில் கவிதைப் புத்தகம்
தேங்கி

கவிதைகள் எழுத
ஆட்கள் தேவை..
நல்ல சன்மானத்தோடு
நல்ல சம்பளமும் வழங்கப்படும்’
என்ற விளம்பரப் பலகையொன்று

கரிய மேகங்களைத் தொங்க விடு.
மேற்கில் சூரியனின் பரத வாக்கியம்
படிப்பதைக் கேட்க வேண்டும். எனவே

குனிந்து நீ நடப்பதா நிமிர்ந்து பார்!
கொடியினைப் பிடிக்கும்முன் ஆய்ந்துபார்!
துணிவுடன் பாதையைத் தொடர்ந்துபார்!
துயரெல்லாம் உனைவிட்டு விலகும்பார்!

தான் வண்ணங்களையும்
அதன் வடிவங்களையும்
அடையாளமாய் சொன்னாளே
வாங்கி விட துணிந்தேன்

சிகப்புக்கு தக்காளி முதல்

உணவுவிடுதியில் குளம்பி குடித்தபிறகு…
.பணம்பெறும் இடத்தில்
எனதுகுடையை வைத்தஇடத்தில் எடுத்தால்
ஒருபொடியன் வருகிறான்
எனது குடையென்று….

எனில் …பின்
அது என்ன ரசவாதம் செய்து
உனக்குள் நுழைந்ததோ
அதுவும் எனக்குத் தெரியவில்லை…

கறியும் மீனும் சமைத்து
கனக்க வைத்த அத்தை

குளியலறையில்
இரண்டுக்கும்
போட்டாபோட்டி

திருதராஷ்ட்ர மன்னனை.
உமக்கு கண்ணுக்கு கண்ணாக
இருக்கிறேன் நான் ,எனாமல்

வளைந்து நெளிந்த
புதன்கிழமையொன்றில்
சந்தேகக்கேசில் பிடித்துச் செல்லப்படும்

கேசத்தினாலும்
நேசத்தினாலும்
பாசத்தினாலும்

தளைகளால் கட்டுண்டு கிடக்கிறேன் கரங்களுக்குச் சிறை கால்களுக்கு வேலி
மனம் ஒரு
சூறாவளி
எந்த வேலிக்கும் அடங்காது !

காட்சிகளாக விரிகின்றவை
ஆயின்
விழிகள் காணாதவை

வருவோர் போவோரால்
வளம்கொழிக்கும்
அந்த அலுவலகத்தில்
உள்ளே பணிபுரிவோருக்குக்