கவிதை

மரக்கிளையில் ஒரு பறவை.

1.எழுதுபவனின் பரிதாப நிலை

கூடவே பயணித்தாலும்

சன்னலோரப்பயணம்

என்னைப் பற்றிய
ஒரு பரம ரகசியம்
சொல்கிறேன் கேளுங்கள்

அந்த ரோசாக் கொம்பில்
இப்போது தான் ஓரிலை
கருஞ்சிவப்பு நிறத்தில்
துளிர் விட்டிருந்தது!

நேற்றைத் தினங்களில்
கூடையில் சுமந்துவரும்
பாட்டியிடம் கதைபேசி
வாங்கிய மண்விளக்கை
அம்மா தண்ணீர் தொட்டியில் போட்டு வைப்பாள்….

மெய்மறந்து
மிதக்க கற்றுக்கொள்ளுங்கள்
நீரின் மேல்
ஒரு சவாசனம் போல.

இரண்டு நாள் விடாமல்

அழகியசிங்கர்

நான் கவிதை எழுதுகிறேன்
கதையும் எழுதுகிறேன்

என் கால்கள்
நடக்கும் வரை

பெருமழை ஓய்ந்திருந்த நாள் ஒன்றில் 

எல்லோரும் கவிதை
எழுதிக் கொண்டிருக்கிறோம்
கவிதையைப் படித்துக்

அழகியசிங்கர்

நீ நான் என்றன்றி
நாம் என்றான பின்

சிறகா

எல்லோர் கையிலும்
ஒரு கையகல
பேசும் பதுமை!
அது விரித்த

பாலும் திரிந்ததடி கிளியே

சுரேஷ்

தாயின் குரல் கேட்கா
சேய் போல்
கண்ணவன்  விரல் தொடா

என் பாத்திரத்தில்
அவன்
கேட்டுக் கொண்டிருந்தான் யாசகம்

பிம்பம்

சிறகா

அவனுக்கு வந்தியத்தேவன்
ஆறாம் வகுப்பு படிக்கும்போதே
நண்பனாகி விட்டான்.
கல்கிதான் சேர்த்து வைத்தார்.

தெருக்கள் எங்கும்
சுற்றி சுற்றி வந்தது
மழை நீர்!
தான் வடிந்து போகும்
இடம் தெரியாமல்!

ஜன்னலை சற்றே
திறந்தவுடன்
சட்டென்று
உள்ளே வந்து விட்டாள் கெஞ்சும் பார்வையுடன் கொடியிடையாள்
வெயில்

ஆனந்தக் கூத்தாடுகிறார் ஆறுபோல் பாயும்
வானமுத மழைநீரில் வாண்டுகள் இங்கே
ஏனென்று கேட்க எவருமில்லை! அபாயம்
தானென்று உணரா பாமரர்.

ஒரு மழைக்காலம்
திரும்புகிறபோது கூடவே
அரும்புகின்றன சில அற்புதங்கள்

கடற்கரய் மத்தவிலாச அங்கதம்

வீட்டில் மழை

ஆர்.வத்சலா

என்றைக்கு விடியும்

– எஸ்.வி.வேணுகோபாலன்

இரண்டு என்பா கவிதைகள்

வீதிகளில் ஆறோட்டம் வெள்ளப் பெருக்கில்!
நாதியற்ற வீதிவாசி மூழ்கும் நிலையில்,

காசு இல்லாதவர்கள்
இங்கு யாரும்

அதிகாலையில்
அந்தச் சூரியன் உதிக்கத் தவறிய ஒரு நாளில்
நான் பிறந்தேன்.

சௌவி யாருமற்ற கடற்கரையில் யாருமற்ற கடற்கரையில்கரையைத் தட்டிக்கொண்டிருக்கும்கடலலைகளையாருக்கும் தெரியாமல் நான் எடுப்பதைபார்த்துக்கொண்டேயிருந்தது இரவுயாரிடமும் சொல்லவேண்டாமெனஇரவிடம் சொன்னேன்இரவு எதுவுமே பேசவில்லைஇரவு கோபமாக இருக்கிறதென நினைத்துஅதன் மேல்என் கையில் வைத்திருந்தசுத்திகரிக்கப்பட்ட புட்டி நீரைத் தெளித்தேன்குளிர்விக்கலாமென.அதற்குப்பிறகும் இரவு எதுவும் பேசவில்லை.இரவின் கோபத்தைத் தணிக்கஎன்ன செய்யலாமெனயோசித்துக்கொண்டிருக்கையில்யாரோ வரும் …

நான் அந்த சாலையில்

நடக்கத் துணிந்தேன்

இரவை ஆடையாகபூண்ட

ஒவ்வொரு மாணவன்
வரைந்த குதிரை ஓவியம் பார்த்து
கண்டு மகிழ்ந்தார் !

மழை பெய்து கொண்டிருந்தது
பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்

இலவம் பஞ்சாய் வனமெங்கும் மனம் பின்னே பறக்கின்ற

வே.கல்யாணகுமார்

அம்மா பூனைக்கு
மூணு கால் தானே

அவளது
பரிதவிப்பின் புரிதலில்
மேலும் தவிப்பில் நான்

மிருகங்களை  நேசிக்கிறீர்கள்

ஒளிந்திருந்த
வெயில் பெண்
மழை நின்றவுடன்

ஆட்சி  செய்கிறது

எஸ்ஸார்சி

சத்தத்தோடு
முத்தமிட்டது
மாமழை!
கடும் சந்தத்தோடு
கொட்டி முறைக்குது

இந்த நகரம் நவீனமானது –
ஆனால்
இன்னும் பாலங்கள் கீழ்தான்
மக்கள் உறங்குகிறார்கள்

கடற்கரய்

பெய்யெனப் பொய்த்திடும் பொய்யெனப் பெய்திடும்

பணம் சம்பாதிக்க வேறு
வழிகள் என்னென்ன என்று
தலையைப் பிய்த்துக்கொண்ட

முதல் நாள் சாரல் போல் துவங்கி
பின்னர் சற்றே வலுக்க ,
ஆகா ,செடிகளுக்கு இன்று

காற்றோடு கலந்து வரும்
நூலான தண்ணீரைப்
பிடித்து வரும்

நிலம் விளைந்து நல்ல மேனி கண்டு ஆண்டு முழுதும் உழவன் செய்த முயற்சி பயன் கொடுத்து, உழவன் இடையூறு வராமல் பயிரைப் பாதுகாத்து அளித்த

தொகுப்பாசிரியர் : வானமாமலை

சட்சட் சடசட
தூறல் ஆரம்பித்தது
எண்ணம் போலும் மேகம்
என்மனவானில்

ப.மதியழகன்

எந்த எதிர்பார்ப்புமில்லா
அன்பினை என்மீது
பொழிந்தபடி இருக்கிறீர்கள்.

ஆர்க்கே

மழை பெய்யாத தருணத்தில்
மழைக்கவிதை
வர மறுக்கிறது…

ம.சக்திவேலாயுதம்

காலை எழுந்து பார்க்கையில்
மழை பெய்து கொண்டிருக்கிறது

ஸ் வி வேணுகோபாலன்

வார்த்தை

ஒரே ஒரு அட்சரம்

பானுமதி ந

சிறகா வியந்து பார்க்கும் ஒற்றை நட்சத்திரம்.சிறு சப்தத்துடன் மேலெழும்பிபூ பூவாய் உதிரும் வண்ண நட்சத்திரங்கள்.காலம் காலமாக கண் சிமிட்டி தான் நிலைத்திருக்கஓரிரவில் துள்ளி குதித்துவான் தொட முயன்றுபொல பொலவென வெளிச்சமாகசிதறி மறையும் மாயம் என்ன…

தெரு முழுவதும் தீபாவளி கோலம்
இலவசமாய்ப்
பட்டாசு வெடித்ததைக்
கேட்டேன்

அழகியசிங்கர்

நெருப்பைப் போலத் தூயவன் – நம்
நெஞ்வில் வாழும் மாயவன்
கருப்புக் கண்ணன் கேட்கிறான் – வீ

அழகியசிங்கர் 1.தொடர்ந்து மழைபெய்தது நேற்றுஆனால் காரில்நனையாமல் திருப்பதி

பற்றுகிறது
பட்ட இடமெல்லாம்!

எஸ் வி வேணுகோபாலன்

எண்ணெயும் திரியும் மறைவதில் அன்றோ
எரிதழல் சுடராய் ஒளிரும்!
மண்ணிலும் மருந்திலும் மடிபவர் சிலரால்
மத்தாப்புகளும் மலரும்!

கு.மா.பா.திருநாவுக்கரசு

இருட்டு வானத்தில் ஔிரும் நட்சத்திரப் பூக்ளாய்..

வே.கல்யாணகுமார்

மலர் மெத்தையில் பலர் புரள
மண்தரையில் சுகம் இழந்து
நாளும் துன்பத்தில் வீழ்ந்து

பூ.சுப்ரமணியன்

அசுரத்தையொழித்து அகல்விளக்கேற்றிடுவோம்.
அகத்ததை திறந்து
அன்பால் நிறைத்திடுவோம்.

செல்விபிரகாஷ்

காலையில்
எழுந்ததும்
கவிதையொன்று

.தர்மராஜ் 

புதுப் பொலிவோவோடு
வரும் நாளை வளமாக்க

சுரேஷ் ராஜகோபாலன்

கவலைகள் படபட பட்டாசாய்
வானத்தில் வெடித்துச் சிதற…

அனிராஜி

முறுக்கு சாப்பிட்டால்
கோபித்துக் கொள்கிறது
பல்

இன்று மட்டும்வேதாளத்தை தோளிலிருந்துஇறக்கி வைக்கலாம்இரவு தொடங்கிஇடைவெளியின்றிடப்டப் சத்தம்கேட்டுக் கொண்டே இருக்கும்வானத்தில் வெடித்துச்சிதறும் பட்டாசைவிழிவிரித்துப் பார்ப்போம்மாலையிலிருந்தேவிதவிதமான வாழ்த்து அட்டைகள்வாட்ஸ்அப்ல் வரத் தொடங்கிவிடும்தீபத்தில் இன்று இரவுமுழுவதும்பூமிப்பந்து ஜொலித்துக்கொண்டிருக்கும்விடிந்ததும் ராட்சசவேகத்தில் கடிகார முட்கள்சுழல மாலை வந்துவிடும்குதூகலம் குறைந்துவிடும்வேதாளம் முருங்கை மரத்திலிருந்துமீண்டும் வந்துதோளில் அமர்ந்து கொள்ளும்எப்படித் தப்பிப்பது …

கெட்டது செய்தால் கேடுஎஎஎஎன்று
நன்றாக மண்டையில் ஏற்றிவிட்டார்கள்